34 



want uit een reeks proeven blijkt, dat do groei in het licht van 

 het bosch en in donker volkomen gelijk is. De v^orteltoppen, 

 die in het donker in glazen buizen met constante vochtigheid 

 groeiden, vertoonden toch des nachts een veel sterker groei 

 dan overdag. Dit moet worden toegeschreven aan een sterke 

 groei vermindering overdag tengevolge van de transpiratie en 

 daardoor verhoogde vv^ateropzuiging door de bebladerde plant 

 boven in den boom, waardoor de zeer lange luchtwortels, die 

 nog geen bodemwater kunnen putten, in hun groeibehoeften 

 te kort komen. Volkomen hetzelfde resultaat werd gevonden 

 door Hoek te Peradenya voor jonge bamboescheuten. 



Het bleek, dat deze luchtwortels geen duidelijke positieve 

 of negatieve krommingen vertoonen, wanneer men eenzijdig 

 de zwaartekracht laat inwerken. Evenmin geschiedt dit wan- 

 neer het licht in het bosch van één kant invalt, en het 

 feit, dat deze lichtsterkte eenzijdig werkend geen kromming 

 teweeg brengt, moet m. i. als eenzelfde uiting worden be- 

 schouwd als het feit dat diezelfde intensiteit bij alzijdige 

 inwerking geen vertraging of versnelling van den groei ver- 

 oorzaakt. 



Dr. J. C. Schoute houdt een mededeeling over dicho- 

 tomie en zijdelingsche vertakking. 



De Phanerogamen vertoonen zijdelingsche vertakking door 

 okselknoppen. Als uitzondering zijn de collaterale knoppen 

 van Monocotylen en de seriale (boven elkaar geplaatste) 

 knoppen van enkele Dlcotyle gewassen te noemen. De 

 Varens daarentegen vertoonen dichotomie. 



Spr. zet nu uiteen, hoe phylogenetisch de zijdelingsche 

 vertakking zoo kunnen ontstaan zijn. 



Bij Varens komt een dichotome vertakking voor die geen 

 verband houdt met den bladstand. Men vindt 2 bladen met 

 1 er tusschen, dat angulair blad genoemd wordt. Nu treedt 

 soms bij Varens een zijdelingsche vertakking op, waarbij de 

 knop schuin zijdelings onder het blad staat of op de 



