38 



De nieuw voorgestelde leden worden allen met 25 stemmen 

 gekozen tegen 2 blanco. 



Na een korte pauseering worden volgende voordrachten 

 gehouden : 



De Heer Quanjer spreekt over: De nekrose van het 

 phloëem der aardappelplant, de oorzaak van de bladrolziekte. 



Spr. heeft zich gedurende zes jaren bezig gehouden met 

 onderzoek van de bladrolziekte, in den zin dien Appel er 

 aan gegeven heeft. 



Hij kon in zieke planten nooit organismen vinden en 

 ging nu na of niet met de uitwendige verschijnselen anato- 

 mische veranderingen in de plant plaats hebben. Inderdaad 

 vond hij dat in de bladrolzieke planten het phloëem abnor- 

 maal ontwikkeld is. De wanden der zeefvaten en cambi- 

 formcellen zijn gekrompen; daardoor zijn deze elementen 

 zoo te samen gedrukt, dat men hen slecht van elkaar kan 

 onderscheiden. Tegelijkertijd verhouten de wanden. Deze 

 afgestorven phloëemdeelen oefenen invloed uit op het om- 

 liggende parenchym; dit is daardoor uiteengetrokken. Ten 

 slotte vindt men dat de lumina der zeefelementen geheel 

 verdwenen zijn, doordat zij met een sap, die de reactie 

 van hout geeft, opgevuld zijn. 



In 't algemeen zijn de zeefvaten en cambiformcellen van 

 zulke planten korter dan bij gezonde. Naar de bladtoppen 

 toe, wordt het phloëem meer normaal. In de knollen kon 

 de necrose van het phloëem nooit waargenomen worden. 

 Het verschijnsel treedt op, wanneer de eerste spruit boven 

 den grond getreden is, en er van uitwendige ziekte- 

 verschijnselen nog geen sprake is. In dit pathologische 

 phloëem is natuurlijk allereerst het transport van eiwitten 

 gestoord, waardoor de knollen eener bladrolzieke plant klein 

 blijven. 



Het rollen der bladranden verklaart spreker door het 

 ontbreken van den neerdalenden sapstroom in het phloëem, 



