74 



2 — 5 bloemig, kaf jes ongenaaid of met kleine stekelpuntjes, 

 ligula kort. 



De eerste soort is K, albescens D» C. 



Weinig dicht of los zodenvormend , scheuten soms 

 schijnbaar kruipende uitloopers vormend, sierlijk, behaard, 

 aan den voet door witachtig-bleeke , vrij lange, gave 

 scheeden omgeven; de onderste of alle scheeden zacht 

 tot fluweelachtig behaard; pluim gelobd of dicht cylinder- 

 vormig, wit wordend met middelmatig lange aartjes; 

 kelkkafjes dikwijls bijna even lang als de bloempjes , spits 

 tot toegespitst; de kroonkafjes spits, zelden stompachtig. 



Dit is de soort, die in onze duinen veel voorkomt. In 

 het vereenigingsherb. is ze dan ook aanwezig van Texel, 

 Wijk aan Zee, Bennebroek, Overveen enz. Doch opval- 

 lend weinig verschillende vormen zijn verzameld. 



Do min onderscheidt een 3-tal variëteiten. 



L var. typica* Dom. 



(K, albescens D. C. ["j gracilis G. et G.). 



Stengels tot meer dan 6 dM. hoog, de bladen der 

 bloemlooze scheuten lang, de pluim grooter, meestal meer 

 gelobd, aartjes ca. 5 mM. lang. 



Hij geeft deze var. op van N. Spanje én de Fransche 

 kust. Doch ook bij ons is ze niet zeldzaam. Als oudste 

 exemplaar bezitten wij (No. 5904) deze var. uit de 

 Wassenaarsche duinen, gevonden door J. Schuurman 

 Stekhoven. Prof. D o m i n , wien wij een deel van het 

 exempl. toezonden noemt het „sehr typisch mit gelappter, 

 lockerer Rispe." Verder vonden wij ze bij Overveen, 

 Monster, Hoek v. Holland, Hellevoetsluis. Of wij echter 

 met een systematisch hoog staanden vorm te doen hebben 

 betwijfelen we eenigszins. Robuste exemplaren komen 

 veel voor, ook met saamgetrokken pluim en gevouwen 

 bladen. Zoo bijv. bij No. 5907^9 Herb. J. en W. Van 

 deze exemplaren zegt Prof. Domin: „Nicht ganz typisch, 

 da die Rispen ziemlich dicht, gedrangt und fast cylindrisch 



