80 



duwvorm, die in habitus sterk van het type afwijkt maar 

 in cultuur genomen en van schaduw beroofd, weer in 

 den typischen vorm overgaat. (Do min) 



7. subvar. ciliata. 



(Komt het meest overeen met K. cristata A. La. ge- 

 nuina A. en Gr.). Stengels middelmatig hoog, onder de 

 pluim behaard, overigens glad, bladen gewimperd, c ?n- 

 gens kaal, scheeden kaal, pluim cylindervormig, smal of 

 nauwelijks gelobd, van onder meer of minder onderbro- 

 ken, aartjes kort gesteeld, middelgroot. 



Deze vorm komt in Z. Limburg zeker voor, bijna al 

 onze exemplaren behooren er toe. In Domin's Mono- 

 grafie komt ze voor als //. var. ciliata. Het eenige wat 

 ze echter onderscheidt van de var. typica is de vorm der 

 pluim en deze is volgens onze exemplaren sterk afwisselend. 

 Bovendien geeft D o m i n reeds op , dat ze door tallooze 

 „Mittelformen" met de var. typica verbonden is. Wij hebben 

 ze dan ook als een subvarieteit aan de Ie var. toegevoegd. 



II. var. brachyphylla Dom» 



Zoden dicht en hard, scheeden bleek, bladen smal en 

 kort, die van de talrijke „innovationen' circa 2^^6 cM. 

 lang, stijf, meerendeels borstelvormig opgerold, lang en 

 dicht gewimperd. stengels laag, pluim weinig gelobd, 

 glanzend bleek. 



(tot nog toe slechts uit Thuringen bekend). 



III. var. glaberrima* Dom. 



Verschilt van het type doordat de bladen evenals de 

 scheeden alle glad zijn , zelfs niet gewimperd; dikwijls grauw- 

 groen. Pluim meer of minder gelobd, dikwijls glanzend bleek. 



(waarschijnlijk een Zuidelijke vorm; tot nu toe bekend 

 uit Lombardije en Z. -Frankrijk. 



IV. var. EnglerL Dom. 



Forsch , bladen vlak en breed , groen ; stengels zeer hoog , 

 naar boven sterk (maar niet lang) behaard, pluim zeer 

 groot en sterk gelobd met zeer groote aartjes, bladen 



