104 



was ± 2 dM. Geen rijpe vruchten waren aanwezig. 

 Op het etiket stond nog: Rum. Lapathum aquaticum 

 minus. Het was afkomstig uit het herb. Abele ven, 

 maar er was geen vindplaats bij. In het herb. Koch 

 bevindt zich een dergelijk ex. 



In de oudere werken wordt deze soort verward met 

 R. aquaticus L. Waar de Gorter en v. Hall over 

 R. aquaticus L. spreken, kan men er zeker van zijn, dat 

 R. hydrolapathum bedoeld is; te meer, daar de Gorter 

 deze laatste niet geeft , en v. Hall wel , maar R. aquaticus L. 

 nog „algemeen" noemt. De volksnamen in Heukels' 

 „Woordenboek der Nederlandsche Volksnamen van 

 planten" hebben o. i. dan ook alleen betrekking op 

 R. hydrolapathum. 



Rumex laevigatus Fries* 



Zie R. crispus X obtusifolius. 



Rumex leptanthes de Bruyn* 



Zie onder R. maritimus X obtusifolius, die het echter 

 niet is. 



Rumex maritimus L» 



De groote twistvraag bij deze soort is: Moet men 

 R. limosus Thuill en R. palustris Sm. als vormen van 

 R. maritimus L. of als bastaard van R. conglomeratus Murr. 

 met R. maritimus L. beschouwen? Haussknecht helde 

 eerst in Mitt. Thür. Bot. Ver. III (1884) tot het tweede 

 standpunt over , doch kwam later in Mitt. Thür. Bot. 

 Ver. Neue Folge I (1891) met de volgende uiteenzetting : 

 „Men heeft bij R, maritimus vormen met afgebroken 

 * (fm. remota) en samengedrongen (fm. conferta) schijnkransen, 

 vormen met lange (fm. macrodonta) en korte (fm. micro- 

 donta) tanden. 



