110 



obtusifolius zit vooral in de vruchtkleppen, die bijna over 

 de geheele lengte bezet zijn met korte, aan den voet ver- 

 breede tanden. De kleppen zijn bijna even breed als lang, 

 maar aan de punt gaafrandig en plotseling samengeknepen, 

 wat men bij R. crispus X obtusifolius niet vindt. De 

 trossen zijn lang en dicht, van onderen vaak afgebroken. 

 De ex. in 's Rijks herbarium, uit Herb. Europ. van 

 Baenitz (uit Hongarije) en de Fl. Exsicc. Austr. — 

 Hung (ook uit Hongarije) zijn identisch aan onze ex. 

 De soort is, behalve in Oostenrijk-Hongarije, inheemsch 

 in Zuid-Rusland, Centraal-Azië en Siberië, en is eenmaal 

 bij Koningsbergen aangevoerd. In Aug. 1913 vonden wij 

 tal van ex. op adventief terreinen langs de Zaan bij 

 Wormerveer. 



Rumex Patientia L* 



Deze soort wordt in tuinen gekweekt, bijv. veel in Z. -Lim- 

 burg, en verwildert gemakkelijk. Zoo is o.i. het Vlie- 

 landsche ex. (zie bij R. domesticus Hartm.) een verwilderde 

 plant. Ook bezitten wij een verwilderd ex., door A. de 

 Wever te Terblijt gevonden. Van J. Th. Henrard 

 ontvingen wij een prachtig levend ex., te midden van 

 andere adventiefplanten aangevoerd gevonden bij Gorin- 

 chem (Juni 191 Ij. 



Rumex pulcher L» 



Deze soort komt bij ons alleen voor als adventiefplant 

 en is de laatste jaren meermalen aangetroffen. Wij heb- 

 ben niet kunnen nagaan, waarop de opgave berust in 

 A. en G., dat de plant in Nederland wordt aangevoerd. 

 We vermoeden, dat dit berust op de opgaven van de 

 Bruyn in het Kruidk. Arch. hoewel de Bruyn spreekt 

 van R. divaricatus Fries en niet van R. divaricatus L. 



