116 



hülle aufrecht etwas abstehend, nach dem Verblühen am 

 Blüthenstiel zurückgeschlagen, welkwerdend; die Wurzel- 

 blatter stumpf, am Rande buchtig, oval-langlich, langge- 

 stielt, die übrigen langlich-pfeilförmig mit etwas abstehenden 

 Ohrchen; die Nebenblatter dreizahnig, der mittlere Zahn 

 viel langer, an der Spitze nach abwarts gebogen. 



Auf Bergwiesen der Eiffel, bei Manderfeld — 2|. Juni. 



Reeds voor Fingerhuth haar beschreef, was de 

 plant meermalen in de literatuur vermeld, soms met af- 

 beelding. Meestal noemde men haar dan Oxalis crispa 

 of R. Acetosa y. Oxalis crispa of R. Acetosa var. 

 fi crispa. (Zie voor deze opgaven Haussknecht: Mitt. 

 Geogr. Ges. Thür. III p. 58 (1884)). Volgens Hauss- 

 knecht t. a. p. werd haar meer aandacht geschonken 

 door Wallroth, „welcher sie als var. anriculatus auf- 

 stellte und mit einer vorzüglichen Beschreibung versah". 

 Deze beschrijving is gepubliceerd in Wallroth: Sched. 

 crit. p. 182 (1822). 



Het is zeer jammer, dat wij ondanks veel moeite, deze 

 schedulae niet hebben kunnen inzien, zoodat wij de „vor- 

 zügliche Beschreibung" niet konden nagaan, wat anders 

 misschien verklaard zou hebben de aanmerkelijke verschillen 

 tusschen Haussknecht en Fingerhuth. 



Want hoewel Haussknecht, voorzoover ons bekend 

 is, de eerste is, die R. Acetosa var. auriculatus Wal Ir. 

 synoniem noemt met i^. thyrsiflorus Fingerhuth, schijnt 

 hij toch de diagnose in Linnaea niet te hebben gezien, daar 

 hij anders wel op verschilpunten zou hebben gewezen. 

 Want wat zegt Haussknecht t. a. p.? 



„Von R. Acetosa unterscheidet er sich durch die ziemlich 

 dicke, tief in den Boden eindringende , nach oben hin 

 etwas verholzende Wurzel, aus welcher meist zahlreiche ,^) 



Cursiveering, ook verder op, van ons (]. en W.) 



