127 



1487 zijn deze verwisseld: B. Baueri is in elk geval iden- 

 tisch met subcrispus Marss.) 



Door de Bruyn werden eenige vormen onder aparte 

 namen vermeld, zyn R. conspersus Hartm. en R. laevi- 

 gatus Fr. zijn niets anders dan vormen van R, crispus X 

 obtusifolius. De z.g. R. laeuigatus Fr. is de meest alge- 

 meene vorm hier; nl. met zeer korte tandjes langs den 

 rand der „driehoekige" vruchtkleppen, die naar de basis 

 weer smaller worden. De door de Bruyn genoemde 

 „conspersus Hartm," schijnt dichter bij R. obtusifolius 

 te staan. Nog verscheidene andere vormen namen wij 

 waar. 



Een fraaien vorm: purpureus Jansen en Wachter 

 vonden wij te Rotterdam in 1910 (Herb. J. en W. 4911). 

 Deze is analoog aan den gelijknamigen vorm bij R. obtusi- 

 folius (zie aldaar). Ook een overgang van den gewonen 

 naar dezen vorm bevindt zich in ons herbarium (no. 6125), 

 Rotterdam 1911. 



Rumex crispus X obtusifolius X sanguineus. 



(R, wippraensis K. Wein.) 



Ofschoon wij de beschrijving van Wein in All. Bot. 

 Zeitschr, 14 (1908) niet gelezen hebben, aarzelen wij niet 

 onze planten tot deze hybride te brengen. 



In 1903 vonden we ze te Rotterdam langs de Maas 

 op de uiterwaarden naar Kralingsche Veer, alwaar R. crispus, 

 R. obtusifolius, R. sanguineus en R. crispus X obtusi- 

 folius talrijk voorkomen. Van R. crispus - obtusifolius, 

 waarmede de plant groote overeenkomst heeft, tenminste 

 met den vorm „laeuigatus Fr." van de Bruyn), onder- 

 scheidt ze zich door de smallere, kleinere vruchtkleppen 

 en de sterkere knobbels (Herb. J. en W. 2739, 2740). 

 Een dergelijken vorm (Herb. J. en W. 6121) vonden wij 

 in 1911 in den Boschpolder te Rotterdam. 



