129 



beschreef (p. 243. 244), heeft Beek gemeend, dat R, 

 leptanthes als vorm van Steinii bedoeld was, en als zoo- 

 danig dan ook opgenomen in Icones XXIV p. 48 (met de 

 Latijnsche diagnose van de Bruyn — hij heet daar 

 Bruyin — ) en de fig. van de Bruyn tendeele nage- 

 teekend op tafel 190. 



Volgens Beek zou het een bastaard zijn van R. mari" 

 timus en den vorm silvestvis van R. obtusifolius. 



Behalve de beschrijving van de Bruyn berust er nog 

 een authentiek ex. in herb. N. B. V. Het is helaas een 

 treurig fragment: een blad en een vruchttak. Het blad 

 is spits, aan den voet iets afgerond. De stengelbladen, 

 aan den vruchttak aanwezig, zijn afgerond aan den voet, 

 en spits aan den top. De takjes hebben slechts voor 

 ongeveer twee vijfden kleine blaadjes onder de kransen. 

 Voor zoover naar dit alles te oordeelen valt, hebben we 

 te doen met een ietwat afwijkende R. obtusifolius (met 

 verlengde vruchtkleppen). Mocht het een of andere hybride 

 wezen, dan zou o.i. alleen maar R. obtusifolius - san- 

 guineus in aanmerking kunnen komen. 



Rumex obtusifolius \ sanguineus» 



{R. Dufftii Haussknecht). 



Haussknecht nam deze hybride in zeer verschillende 

 vormen waar, die hij, behalve een vorm sterilis, echter 

 niet benoemd heeft. Wij vonden een drietal ex.: Den 

 Haag. 1901 (Herb. J. en W. 2658). Rotterdam, 1902 

 (Herb. J. en W. 2659; dit ex. in Prodr. Ed. II p. 1482) 

 en ten slotte in den Boschpolder te Rotterdam in 1911. 



De Rumexvormen, die in ons land aangetroffen zijn 

 of zouden kunnen worden, kan men vereenigen in de 

 volgende tabel: 



Nederl. Kruidk. Archief. 1913. 9 



