148 



bij. A. en G. geven op: aartjes 1,8 cM. lang. Zou dit 

 misschien met de naald bedoeld zijn? Want juist no. 9, 

 10 en 11 hebben kleine aartjes. Als synoniem vinden 

 wij echter H. murinum L. var. majus Gren. et Godr.: 

 „épi tres gros, épillets latéraux tres développés, glumelle 

 supérieure 15^ — 17 mM. Dat klopt wel met A. en G. 

 maar niet met 9, 10 en 11. 



Vgl. ook Halacszy: Spiculae fere dimidio majores, 

 intermedia lateralibus tertia parte brevior etc. Dergelijke 

 groote kafjes bezat alleen no. 5, doch dat geleek in 

 't geheel niet op no. 9, 10 en 11. 



Het valt ons dus moeilijk aan het onderzochte mate- 

 riaal iets met zekerheid te constateeren omtrent de syste- 

 matische waarde van H. leporinum Link. Veel meer 

 levend materiaal zou daartoe noodig zijn of nog beter 

 misschien cultuurproeven. Het zou ons de zekerste weg 

 toeschijnen om ons exemplaar (no. 11) niet als H. leporinum 

 Link te insereeren, doch als H. murinum L. var. pseudo- 

 murinum Ta pp., daar het in ieder geval met de onder 

 dien naam uitgegeven planten overeenstemt. Prof. Ed. 

 Hackel, meent echter, dat wij hier wel degelijk te doen 

 hebben met H. murinum L. subsp. leporinum. In dit ge- 

 val moet de beschrijving in A. en G. een rivisie onder- 

 gaan, zooals wij hierboven aantoonden. 



IV. In Juli 1913 vonden wij op één der handelster- 

 reinen te Rotterdam een exemplaar van Hordeum secalinum 

 Schreb. dat zich onderscheidde behalve door zeer sterke 

 zodevorming, door intens violet gekleurde aren. Daar 

 een dergelijke vorm ons uit de literatuur niet bekend is 

 en wij ook in de ons bekende collecties geen dergelijk 

 exemplaar aantroffen, vestigen wij er hier de aandacht 

 opt te meer daar allicht verwisseling mogelijk is met 

 H. violaceum B o i s s. Doch slechts bij oppervlakkige be- 

 schouwing. Immers H. violaceum Boiss. behoort tot 

 de soorten met knolvormig gezwollen stengelvoet, komt 



