149 



overigens in habitus overeen met H. secalinum maar onder- 

 scheidt zich weer door den bouw der aartjes, die bij de 

 laatste veel grooter zijn {7 — 8 mM.). Bij H. violaceum 

 treft men aartjes aan , die met de korte naald slechts 

 3 mM. lang zijn, terwijl bovendien de zijaartjes slechts 

 toegespitste bloempjes dragen en geen genaaide zooals 

 H. secalinum (vgl. verder Boissier Flora orientalis). 

 Ons exemplaar vertoont echter de typische secalinum- 

 kenmerken. Wellicht is deze H* secalinum fm. violacea 

 slechts een aangevoerde vorm. 



V. Ten slotte, mede namens den Hr. }. Th. Henrard, 

 nog de volgende mededeeling. In Juli 1913 vond hij bij 

 Gorinchem op een afvalterrein een Hordeum, die na 

 onderzoek bleek te behooren tot H* Gussoneanum Pari. 

 Deze soort behoort als subspecies tot H. maritimum 

 With, die bij ons op zandige en zilte gronden voor- 

 komt. De aartjes gelijken uiterlijk veel op H. secalinum 

 doordat de kafjes niet tot zulke dikke stijve naalden uit- 

 groeien, doch zachter en buigzamer blijven maar vooral 

 doordat de kafjes der zijaartjes alle tot naaldjes geredu- 

 ceerd en gelijkvormig zijn. Overigens is de plant evenals 

 H. maritimum éénjarig, de stengels zijn tot vlak onder 

 de aar bebladerd, de bovenste bladscheede is opgeblazen 

 en de aar is kort kegelvormig. Ter onderscheiding kan 

 ten slotte nog dienen, dat de naald van het middelaartje 

 duidelijk 2 X zoo lang is als haar kafje (bij H. secalinum 

 nauwelijks langer dan haar kafje). 



H. Gussoneanum Pari. vindt in Z. -Europa haar ver- 

 spreidingsgebied, komt tot ver in het binnenland voor 

 en is volgens Hackel door tusschenvormen met /ƒ. man- 

 timum verbonden. 



Februari 1914. JANSEN en WACHTER. 



