152 



Frankrijk, de Noord Atlantische eilanden en uit het Rijn- 

 gebied tot Dusseldorf meest alleen in de streek van den 

 wijnbouw. Volgens de Flora Belgii septentrionalis is zij 

 door P. W. Korthals te Paterswolde bij Groningen ge- 

 vonden. Zij is in 1910 door A. J. M. Garjeanne op 

 den ouden kerkhofmuur te Stamproy aangetroffen. Een 

 ex. hiervan is overgegaan in het Ver. herb. 



3. Gagea spathacea Salisb. behoort tot de groep, 

 waarbij nevenbollen aanwezig zijn, die evenals de hoofdbol 

 zittend zijn en tijdens den bloeitijd in het omhulsel inge- 

 sloten zijn. Hiertoe behooren van onze soorten G. atvensis 

 en G. spathacea. Bij G. arvensis zijn de 2 wortelbladen 

 lijnvormig, bij G. spathacea zijn ze lijn-draadvormig. Bij 

 de eerste is het onderste der beide stengelbladen lancet- 

 vormig, aan den voet tot bijna 1 cM. breed en staat 

 meest dicht bij het volgende blad en de schutbladen der 

 bloeiwijze, bij de tweede is het onderste stengelblad wat 

 van de bloeiwijze verwijderd, meest 6 — 8 mM. breed en 

 omgeeft den stengel aan den voet als een scheede. Bij 

 de Ie zijn de bloemstelen behaard, bij de 2e kaal, bij de 

 Ie is de bloeiwijze meest 5 — 10-, bij de 2e 1^ — 5-bloemig. 

 De plant komt in loofbosschen voor en komt in Zweden, 

 Noorwegen en Denemarken en op eenige plaatsen in 

 Noord-Duitschland en België in de kustgebieden der 

 Noord- en Oostzee voor. Zij is bij ons voor het eerst 

 in 1899 door }. B. Bernink in een loofbosch aan de 

 Dinkel op Singraven te Denekamp en daarna in 1900 

 bij den Austiberg te Beuningen (gem. Losser), in 1905 

 in de Broekheurne bij Enschede en te Losser door 

 M. J. Blijdenstein (N. K. A. 1907. pag. 72) en 

 eindelijk in 1909 door R. de Boer en H. Kooi te 

 Peize. Van de laatste gaat een ex. over in het herb. 

 der Vereeniging. 



4. Scilla bifolia L., de bekende sierplant, is reeds in 

 vele ex. in het herb. der Ver. aanwezig, ook van 



