153 



Walcheren, doch niet van Middelburg, waar zij door 

 Mevr. Snellen werd gevonden. 



5. Muscari comosum L., die gemakkelijk van M, 

 botryoides is te onderscheiden , doordat de bloeiwijze zeer 

 lang en los is en vele onvruchtbare bloemen bevat, die 

 in vorm en kleur van de vruchtbare afwijken en aan den 

 top tot een soort kuif vereenigd zijn. Van andere soorten, 

 die dit ook hebben, is zij te onderscheiden, doordat de 

 onderste bloemen horizontaal afstaan en een klokvormig 

 bloemdek hebben met bruinachtige buis en naar binnen 

 gekromde, witachtig groene slippen. De soort behoort 

 in Zuid-Europa thuis en zal dus zeker bij ons alleen ver- 

 wilderd voorkomen. Zij is het eerst in 1898 door J. F. 

 Ekering bij den Haag op vrij hoogen duingrond, dicht 

 bij de stadsboomkweekerij gevonden (hiervan stamt het 

 ex. dat in het Herb. der Ver. overgaat), verder door 

 L. Vuyck en H. Koning te Valkenburg in 1900, door 

 J. Pinkhof in 1907 bij Amsterdam aan de Ykade, door 

 A. de Wever in 1910 te Brunssum (Z. L.) (herb. prop.) 

 en in 1912 door C. Sipkes te Leyduin. 



6. Potamogeton natans ,6. prolixus Koch onder- 

 scheidt zich van den grondvorm, doordat de drijvende 

 bladen versmald in den bladsteel overgaan en ook aan 

 den top duidelijk versmald zijn. Ook zijn zij lang gesteeld. 

 Zij is door W. C. van Embden in 1901 en 1902 bij 

 het station de Bilt in een sloot gevonden. Een ex. hiervan 

 gaat over in het Ver. herb. 



7. Carex vesicaria L. 7. pendula Blyt. Deze var. 

 onderscheidt zich van de soort door de volgende ken- 

 merken: Plant groot en slap. Vrouwelijke aartjes iets los 

 (althans de onderste), langgesteeld , ten slotte hangend. 

 Zij is door W. H. Wachter en P. Jansen in 1904 

 aan den weg naar het Mastbosch bij Breda gevonden. 

 Een ex. daarvan gaat over in het Ver. herb. 



8. Carex extensa Good. is beschreven in het N. K. A. 



