160 



24. Bromus villosus Forsk. is behalve in 1910 te 

 Rotterdam door W. H. Wachter en P. Jansen (zie 

 N. K. A. 1912 blz. 89) ook reeds in 1908 door J. Koorn- 

 neef aan de Houthaven te Amsterdam gevonden en ver- 

 der in 1912 door L. Posthumus te Arnhem en door 

 J. Th. Henrard te Gorinchem. De te Amsterdam ge- 

 vonden ex., waarvan er een in het Ver. herb. is gevoegd, 

 schijnen mij B. villosus A. maximus Aschrs. et Gr. te 

 zijn, dus de gewone vorm van B. villosus, daar de pluim 

 niet bijzonder los is en niet overhangt en de pluimtakken 

 niet tot over 1 dM. lang zijn. 



25. Bromus macrostachys Des f. ,3. lanuginosus Boiss. 

 De soort behoort tot de Bromü5SOorten met 3 — 5-nervige 

 onderste en 7 — 9-nervige bovenste kelkkafjes, terwijl het 

 onderste kroonkafje de naald min of meer duidelijk onder 

 den top draagt of deze ontbreekt. Zij behoort verder 

 tot de groep Zeobromus met rolronde, later samenge- 

 drukte aartjes, die bijna steeds naar den top versmald 

 zijn, terwijl de naald duidelijk onder den top is ingeplant. 

 Behalve B. secalinus, die kale bladscheeden heeft, heb- 

 ben zoo goed als alle soorten althans bij de onderste 

 bladen behaarde bladscheeden en bedekken de bloemen 

 elkaar tijdens den vruchttijd althans aan den voet dakpans- 

 gewijze. Bij B. arvensis en B. racemosus zijn dan de 

 onderste kroonkafjes even lang als de bovenste en hoog- 

 stens 7 mM. lang , terwijl bij de andere soorten de onderste 

 kroonkafjes duidelijk langer zijn dan de bovenste en 9 — 10 

 mM. lang zijn. Van die soorten onderscheidt zich B. macro- 

 stachys door de meest dichte pluim met ruwe, stijfrecht- 

 opstaande takken, terwijl ook de aartjes rechtopstaan en 

 de pluimtakken meest korter zijn dan de aartjes. De soort 

 behoort thuis in de landen aan de Middellandsche Zee. 

 De var. ,3. lanuginosus heeft dicht wollig viltige, bijna 

 geheel witte aartjes en is in 1900 door W. H. Wachter 



