Drosera obovata M^ et K> 



door 



H. R. HOOGENRAAD. 



In de jaren 1911, 1912 en 1913 bezocht ik herhaaldelijk 

 het uit een floristisch oogpunt van ouds beroemde z.g. 

 Wisselsche Veen bij Epe o d. Veluwe, een terrein, dat 

 uit een oekologisch-plantengeografisch oogpunt bezien van 

 bijzondere beteekenis is als het laatste hoogveen- 

 relict van eenigen omvang in centraal-Neder- 

 land. Reeds in 1890 heeft de Nederlandsche Botanische 

 Vereeniging dit gebied in een van haar gewone jaarlijksche 

 excursies opgenomen \) , en daarbij de aanwezigheid gecon- 

 stateerd van plantensoorten, wier voorkomen voor de 

 flora der hoogvenen van ons zeeklimaat karakteristiek is -) , 

 b.v. Scirpus caespitosus, Rhynchospora alba, Drosera 

 anglica. Merkwaardigerwijze ontbreken echter Edophorum 

 vaginatum (angustifolium werd wèl gevonden), Carex 

 limosa (met de opmerking: „vroeger in menigte in 't Wis- 

 selsche Veen aangetroffen, werd ditmaal niet gezien"), 

 Scheuchzeria palustris, Vaccinium Oxycoccus („werd dit- 

 maal in 't Wisselsche Veen niet gezien") en Andromeda 

 polifolia („evenmin")'^). 



^) Voor het verslag zie men het Kruidkundig Archief VI. 1; 1890. 



^) Warming — Graebner, Lehrbuch der Okologischen Pflanzen- 

 Geographie. — Potonié, Illustrirte Flora v. Nord- u. Mittel-Deutschland. 



^) Deze gaping heb ik weer kunnen aanvullen door te constateeren, 

 dat Vaccinium Oxycoccus en Andromeda polifolia nog steeds aanwezig 

 zijn; de eerste zelfs in zeer groote hoeveelheid. Verder vond ik in de 



