106 



ACERACEEËN, 



Acer campestre L. Langs de Duno!, wild? 



A. Pseudoplatanus L. Naast andere soorten veel aange- 

 plant. Zij verwildert vaak ; o.a. zeer veel op het Arn- 

 hemsche stationsterrein. 



Uit de familie der Sapindaceeën wordt vooral Aesca^ 

 lus Hippocastanum L. veel in parken en bosschen 

 gekweekt, ook deze soort verwildert wel. Thomson 

 verzamelde van de drie bovengenoemde soorten wel 

 gekweekte exx. (h. N. B. V.!, Pr.), 



POLYGALACEEËN. 



Polygala vulgaris L. Deze soort vervalt in twee rassen- 

 groepen, die in de gebieden, waar zij afzonderlijk voor- 

 komen, duidelijk te scheiden zijn. Hier te lande gaat dit 

 zeer moeilijk. De eene groep heeft stompe, breede vleugels 

 met stekelpunt, de andere smalle, min of meer spitse. 

 Van de eerste groep komt var. ty pica Beek. voor, vrij 

 typisch o.a. op het noordelijk diluvium, doch ook elders, 

 tot misschien zelfs in de duinen. Overgangen naar het 

 volgende ras lijken mij zeer veel voor te komen; var. 

 oxyptera (Rchb.) Deth. ^) is algemeen, vooral in de 

 duinen. 



Om Arnhem is het slechts dit laatste ras, het is 

 slechts plaatselijk aan te treffen in een deel van het 

 lössleemgebied : Leemkuilen boven Arnhem 1905 Kleinh. 

 (h !) ; Zypenberg ! ; Herkhuizen 1920 v. S. (h.); Rhedensche 

 heide 1918, 1920 v. S. (h.) De bloemen zijn óf wit óf 

 lila ; blauwbloemige werden niet waargenomen. 



Terwijl P. serpyUifolia Ho se = P. serpyllacea 

 W e i h e op de Midden- en Noord-Veluwe veel voorkomt, 

 ontbreekt zij langs den geheelen Zoom ; om Arnhem 

 komt zij dus niet voor. 



^) tot de tweede groep behoort ook var. dunensis (Dum.)Buch. die 

 op de Wadden algemeen is. 



