111 



var. brachycarpum (Leighton) H. is in Nederland 

 nog niet zeker aangetroffen ; deze heeft vruchten even- 

 lang als de steel, ± 2 cm. lang. Afwijkend binnen de 

 normale vorm is var. foliosum Hausskn., waarbij 

 • de stengel tot aan den top bebladerd is, misschien is 

 het een schaduwvorm; m h. N. B. V. ligt zij min of 

 meer typisch van Voorthuizen V., Rosmalen v. Hov., 

 Akkrum v. Tuinen, Langweer Holk. Om. Arnhem 

 is deze opvallende vorm aangetroffen in 1 ex. in een 

 tuin dicht bij het station. 



In beharing is afwijkend var. pubescens H., waarbij 

 de stengel, de bladonderzijde en de kelktoppen min of 

 meer behaard zijn. Of deze vorm inlandsch is, is mij 

 niet bekend. Planten uit de duinstreek, uit den Achter- 

 hoek en Twente en uit Z. Limburg in het herb N. B. V. 

 vertoonden een sterkere beharing. Een nader onder- 

 zoek is gewenscht. 



De type is verder nog aangetroffen op daken (Oude 

 Kraan) en op wilgen (IJsel tusschen Velp en Rheden). 



E» hirsutum L. Men onderscheidt o.m. : var. vulgare 

 Hausskn., var. adenocaulon H., var. villosum H. 

 De stengel bezit een korte klierbeharing en een langere 

 gewone beharing. Bij de eerste var. nu zijn er slechts 

 weinige gewone haren, bij de tweede ontbreken zij 

 geheel en bij de derde var. zijn ze in grooter aantal 

 aanwezig dan de klierharen. 



De Nederlandsche vormen sluiten zich het best bij 

 de laatste var. aan. De tweede komt hier wel niet 

 voor. Ons materiaal is óf var. villosum óf bestaat uit 

 overgangen naar de type. 



Om Arnhem is de soort in het Rijngebied vrij alge- 

 meen ! ; Duno 1917 v. S. (h.); Arnhemsche broek 1905 

 Kleinh. (h.!), 1924 v. S. (h.); PI. 



E* parviflorum Schreb. Om Arnhem algemeen op het 

 alluvium ! ; Arnhemsche broek v. S. (h.) ; Driel v. S. 



