113 



soort of met E. tetragonum te maken heeft. E. tetra^ 

 gonum heeft namelijk bijna volkomen kale bladen, 

 terwijl bij E. obscurum juist een witachtig haarlijstje 

 aan den bladrand opvallend is. Het fe^raponum-mate- 

 riaal is dan zeer eenvormig, tevens blijkt die soort 

 om Arnhem te ontbreken. 



E. obscurum vervalt in drie variëteiten : 



Var. Gillotii (Léveillé) Thellung. Stengel slap en ge- 

 gebogen, teer en gemakkelijk plat te drukken, bladen 

 meest breed. 



Var. Parmentieri (Léveillé) Thellung. Stengel stijf 

 rechtopstaand, vertakt. Bladen smal, duidelijk getand. 



Var. Leveilleanum Rouy et Camus. Stengel slank, recht 

 en meest onvertakt, bladen smal, zeer zwak getand. 

 Habitus van E. palustre, maar stengel met duidelijk 

 afloopende lijsten. 



Welke vormen hier niet voorkomen kan ik nog niet 

 met zekerheid mededeelen ; var. Gillotii komt zeker voor. 

 Om Arnhem is E. obscurum vrij algemeen op het 

 diluvium!: beekje Wolfheze 1924 v. S. (h.) ; braakland 

 bij Warnsborn 1923 v. S. (h.); Geitenkamp 1892 

 Ogt. (Pr.), V. S. (h.); Velperbeek 1924 v. S. (h.); 

 Rosendaal!; Beekhuizen 1918 v. S. (h.); Zypenberg 

 Hoffm. (als E. roseum det. Hoffm., als E. palustre 

 Schmidtianum in h. N. B. V. !), ten deele. 



E» palustre L. Behalve Doorwerth V. (PI.) slechts om 

 Beekhuizen en Zypenberg v. S. (h.), Hoffm. (Pr., 

 h. N. B. V. !), ten deele. 



Ten slotte bevindt zich in h. N. B. V. ! een exem- 

 plaar onder E. palustre Schmidtianum dat ik werkelijk 

 tot den bastaard E. Schmidtianum Rostk. zou willen 

 brengen. Het is intermediair tusschen E. obscurum en 

 E. palustre, gelijkt meer op de eerste, waarvan zij 

 meer in het bijzonder afwijkt door twee uiterst zwakke 

 ribben op den stengel. Het is door Hoffm., dus met de 



