126 



in habitus afwijkt, die géén standplaatsvorm schijnt 

 te zijn ; zij wordt met de type tezamen aangetroffen, 

 doch terwijl de type overal aan te treffen is, vindt 

 men Brittingeri slechts hoofdzakelijk in het Oosten. 

 De verspreiding der soort om Arnhem is uiterst 

 opvallend. Ten eerste ontwijkt zij de lössleem. Ten 

 tweede schijnt zij zich langs de spoorwegen verspreid 

 te hebben. Haar voornaamste voorkomen is boven 

 Arnhem in het gebied tusschen Apeldoornschen en 

 Schelmschen weg tot Oosterbeek ! Hiertoe behooren : 

 bouwland benoorden Sonsbeek 1922 v. S. (h., Brittingeri) ; 

 Paaschberg 1918 en Onderlangs 1906 Kleinh. (h!); 

 Westerheide 1924 v. S. (h. type). Dit gebied heeft 

 twee uitloopers, èèn langs den spoorweg naar Nijmegen 

 1908 V. (PL), 1924 v. S. (h., beide var.) en èèn langs 

 den spoorweg naar Westervoort 1904 Engel, 1908 

 V., ook nog in 1923! Ten slotte nog: Doorwerth 

 1857 Knuttel (Pr., h. N. B.V.!, de type). 

 T. incarnatum L. Rijnoever Arnhem Kleinh. (o). 

 T* pratense L. ssp* eu-pratensc A. et G. Planten met 

 ruige beharing komen om Arnhem niet voor (var. 

 expansum Hausskn., var, villosum Wahlb.). Wèl 

 komt behalve de type voor : var* sativum S c h r e b. 

 gekenmerkt door krachtigen bouw en mindere beharing. 

 Het is een kweekras dat veel verwildert en hier vol- 

 komen is ingeburgerd. Om Arnhem hoofdzakelijk allu- 

 viaal en daar algemeen!; Onderlangs 1906 Kleinh. 

 (h!); Velp 1915 v. S. (h.). Het is wel steeds subvar, 

 typicum A. et G. 



De type is var» spontaneum Wil Ik. Deze is alge- 

 meen ! ; Beekhuizen v. S. (h.). Van dit ras komen 

 talrijke variaties voor buiten ƒ. genuinum R. et F. ; 

 soms zijn de bloemen geelachtig purper : /. semipur- 

 pureum (Strobl.); soms zijn de hoofdjes boven de 

 omwindselbladen duidelijk gesteeld ƒ. pedunculatum 



