135 



tijd kom ik er meer en meer toe, een gevonden plas- 

 modium stil ter plaatse te laten, de plek, waar ik het 

 vond, te merken, om dan eenige dagen later terug te 

 keeren en te zien, wat er van geworden is. Bij gunstige 

 weersgesteldheid (vochtige warmte) heeft de fructificatie 

 dan plaats gehad, zoodat de rijpe sporangiën, resp. aetha- 

 lium, in een van de doosjes meegenomen kunnen worden. 



Men kan Myxomyceten gedurende het geheele jaar 

 vinden. Zoo deelt Rev. Alexander in *'The British 

 Mycological Society Transactions" van Sept. 1923 mede, 

 dat hij eind Nov. 1920 bij vorst en sterken N. O. wind 

 op een rottenden met ijs bedekten elzentak een 40-spo- 

 rangiën van Trichia lutescens vond, die goudgeel glin- 

 sterend, door het ijs heengebroken waren. 



In het algemeen vindt men ze echter op warme dagen, 

 voorafgegaan door regen, zoodat de atmospheer nog 

 vochtig is; zoo ook 's winters, als na vorst eenige zoele 

 dagen komen. Zoo vindt de Meylan ze in de Jura reeds 

 in April aan de sneeuwgrens op een hoogte van 1400 

 a 1600 m. 



In ons land vond ik ze van af het voorjaar tot laat 

 in het najaar, maar de rijkste vondsten deed ik toch in 

 den nazomer. 



In de bosschen zoeke men de Myxomyceten vooral op 

 en in vermolmde boomstompen, op het mos, dat er tegen- 

 en opgroeit, op de snijvlakken van afgezaagde boomen 

 (let ook op het zaagsel in de buurt), op losliggende ver- 

 molmde takken, op vochtig dood blad. 



Opslagplaatsen van gevelde boomen, van takkenbossen 

 leveren vooral, als zij langen tijd op dezelfde plaats blijven 

 liggen, aardige vondsten. Let er ook op, of op de even- 

 tueel voorhanden houtzwammen Myxomyceten voorkomen. 



Bij oude intact gelaten mesthoopen zoeke men het rotte 

 stroo en blad en takjes af. Ook daar is steeds het een 

 en ander te vinden. 



