139 



't Was een zonnig, droog, zeer zwak golvend duin- 

 terrein. In de lager gelegen, iets vochtigere gedeelten : 

 Lythrum Salicaria, Pirola rotundifolia, Parnassia, Salix 

 repens en Brunella o. m. Op de drogere plekken o. a. 

 Hieracium umbellatum, Picris, Calamagrostis Epigeios, 

 Corynephorus canescens, Sagina nodosa, Carlina, Viola 

 tricolor en hirta, Thymus Serpyllum en Erodium cicutarium. 



Zooals men weet, bloeit het teere, éénjarige plantje 

 alléén 's morgens bij zonnig weer (zoo van + 8 uur tot 

 1 1 uur) ; daarna vallen de lichtgele met 2 bruine vlekjes 

 versierde bloemblaadjes af. Het was dan ook vroeg in 

 den morgen dat bovenstaande foto gemaakt werd. 



Merkwaardig is het plantje vooral uit een planten-geo- 

 graphisch oogpunt. Thuisbehoorende in het Mediterrane 

 gebied, komt het ook voor speciaal langs onze Noordzee- 

 kust. Op de plekken, waar het voorkomt, is het meestal 

 in zeer grooten getale aanwezig ; zoo ook in Bakkum : 

 honderden ex. op een betrekkelijk klein terrein. Nog een 

 tweede, kleinere, in de onmiddellijke nabijheid gelegen 

 vindplaats werd ook ontdekt. Hoewel we de verdere om- 

 geving eenige km. naar het Noorden bij Egmond meer- 

 malen nauwkeurig hebben nagegaan, is het ons niet mogen 

 gelukken meerdere vindplaatsen op te sporen. 



Wat nu de verspreiding aangaat in Nederland, is He- 

 lianthemum, voor zoover mij bekend, het eerst vermeld 

 in de Flora Belgica van de Gorter (1767) voor Vlieland. 

 In den Prodromus Florae Batavae vindt men later Ter- 

 schelling en lexel (1869). Later is de plant bekend geworden 

 van Den Helder, Bergen aan Zee en Eg mond- Binnen 

 en een plek tusschen Hais-ter-Heide en Soesterberg, Deze 

 laatste vindplaats staat opgegeven door Baron Beelaerts 

 van Blokland. Voor zoover ik na kan gaan, schijnt 

 deze opgave als tegenwoordige vindplaats van hypothetische 

 waarde te zijn. Nadere aanduidingen heb ik ook niet 



