146 



Een eerste mogelijkheid is door den wind 1 

 De zaden zijn nl. heel fijn en komen in grooten getale 

 voor. Ik heb 554 zaden kunnen wegen. Het resultaat was 

 32,5 mg. Het gewicht van 1 zaadje is dus slechts + 0,06 mg. 

 (De diameter is gemiddeld 0,4 a 0,5 mm.) 



Hiertegen spreekt, dat er dan hoogstwaarschijnlijk wel 

 meer plekjes bij elkaar zouden zijn. (Zooals opgemerkt, 

 waren het er slechts 2). De wind zou toch wel meer 

 zaadjes meegenomen hebben dan 2, van af de dichtsbij- 

 zijnde plek(?) Egmond a. d. Hoef. (Toch nog steeds 

 ±10 km.) Gelegenheid om te kiemen en te groeien was 

 er, voor zoover ik kon beoordeelen, genoeg ; allemaal het- 

 zelfde terrein met dezelfde vegetatie ± eenige km. naar 

 het Noorden toe. 'k Veronderstel, dat de 2 vindplaatsen 

 van 2 zaden afkomstig zijn of in ieder geval van weinig 

 en dat beide plekken zich in eenige jaren zoo sterk uit- 

 gebreid hebben. De groote hoeveelheden gevormd zaad 

 en het dicht bijeen staan wijzen daar m. i. op. 



Een 2^ mogelijkheid is door vogels. 



Het geheele plantje en de kleine nagenoeg gladde zaden 

 zijn echter zeer onaanzienlijk en zullen wel niet veel aan- 

 trekkelijks hebben voor vogels. Onze gevederde vrienden 

 scharrelen echter nog al overal rond in hun vrijen tijd, 

 zoodat het niet onmogelijk is, dat zaadjes in het najaar 

 met modder aan pooten of veeren meegesleept worden. 

 Te meer, waar de lijn Bakkum-Egmond-Bergen-Helder- 

 Texel-Vlieland ook ± samenvalt met den trek van ver- 

 schillende vogelsoorten langs onze kust. 



Ik voor mij vind de kwestie dus zeer lastig uit te maken. 

 Een minitieus vogelonderzoek zou hier zeer op zijn plaats 

 zijn, hoewel haast onbegonnen. Ook voor tal van andere 

 planten zouden hoogstwaarschijnlijk op deze manier belang- 

 rijke gegevens van hun verspreidingsmiddelen bekend 

 worden. Pooten, veeren, etc. zouden geroskamd en afge- 



