150 



omstreken van Ommen eerder het omgekeerde geval 

 zich voordoet. Aandacht verdient ook, dat ik noch bij 

 Focke noch bij Sudre een beschrijving vind, die met 

 het uiterlik van de forma conuexa overeen komt ; dat in 

 het Rijksherbarium te Leiden geen exemplaar er van aan- 

 wezig schijnt te zijn en dat Gustafsson te Tralleborg 

 in Zweden, die reeds lang biezondere studie van de groep 

 der Corylifolii maakt, de plant niet kende, 't Heeft er 

 dus veel van, dat divergens forma conuexa een locale 

 vorm is. 



De loten. Omlaag reeds gebogen (c en s), tenger of tot 

 V2 cm dik (c en s), stompkantig, aan de uiteinden 

 niet zeer vertakt (s), glanzend (c), aan de zonkant wijn- 

 rood (c), kaal (c) of iets kort behaard (c en s), onbe- 

 dauwd (s), weinig of niet beklierd (c) of meer (s), 

 stekels veelal rood (c en s), bijna gelijk (c) of zeer 

 . ongelijk (s), de grote vrij krachtig (s), ongeveer zolang 

 als de dikte der loten, langer dan bij de ouders dus; 

 als ze ongeveer gelijk zijn dan verspreid en kantstandig, 

 zoals de grotere bij saltuum ; als ze ongelijk zijn dan 

 meest zeer talrijk en rondomstandig (c en s), recht of 

 zwak gebogen (s), de grotere met brede basis (s). 

 De steunblaren. Laag ingeplant (c), draadvormig (s) 

 of breder en naar de uiteinden versmald (c), klierig 

 gewimperd (c en s). 

 De blads telen. Langer dan de beide buitenste blaadjes 

 der vijftallige blaren (c en s), op de bovenzijde ge- 

 voord (c en s), stekels niet zeer tenger, gebogen (s), 

 verward behaard (s), beklierd (c en s). 

 De bladschijven. De meeste blaren, in tegenstelling 

 met die der beide ouders, vijftallig; handvormig 

 (c), ook wel drietallig (c en s) en dan de zijblaadjes 

 zwak gelobd (s), de beide buitenste blaadjes der vijf- 

 tallige blaren zittend (c) soms duidelik gesteeld (s), 

 blaadjes elkander niet dekkend (s), vlak, niet stevig. 



