153 



zijn dan meestal zeer dicht bij elkaar gezeten en rondom- 

 standig (c en s), recht (s) ook wel hakig (c), basis 

 weinig verbreed (c). veelal wijnrood ook op groene 

 assen (c), in de winter onbebladerd (c). 



De steunblaren. Vrij hoog ingeplant (s) of lager (c), 

 draadvormig (s) of breed bladachtig en naar de uiteinden 

 versmald (c), klierig gewimperd (c en s). 



De bladstelen. Langer dan de beide buitenste blaadjes 

 der vijftallige blaren (c en s), op de bovenzijde ge- 

 voord (c en s), stekels niet zeer tenger, gebogen (s) of 

 recht (c), afstaand behaard (c), haren niet zeer kort (s), 

 beklierd (c en s). 



De biadschijven. Vele, in tegenstelling met die der beide 

 ouders, vijftallig ; ook drietallig (c en s) en dan de 

 zijblaadjes vrij diep gelobd (c), de beide buitenste 

 blaadjes der vijftallige blaren zittend (c), blaadjes van 

 boven gezien sterk convex (s), niet lederachtig, van 

 voren niet zeer donker groen, dof, elkander dekkend (c), 

 niet zelden zeer groot, groter dan bij de ouders, het 

 eindblaadje dan tot ruim 1 dm lang en breed (c), 

 stevig (s), van achter kort grijsviltig behaard of bleek 

 groen (s), haren kort (c en s), de beharing dichter dan 

 bij de ouders ; de nerven op de achterzijde lichtgroen (c) 

 soms bruin (s), de rand der blaadjes fijn, scherp, vrij 

 gelijkmatig gezaagd (s) of meer ongelijk tot ingesneden 

 gezaagd (c), eindblaadje breed ei-hartvormig of breed 

 hartvormig (c), ellipties (s), ruitvormig (c en s), rond- 

 achtig ruitvormig (s), de spits slank (s) of zeer kort tot 

 ontbrekend (c), zijblaadjes der vijftallige blaren soms 

 naar de voet wigvormig versmald (s). 



De bloei twijg en. Niet zeer lang (c), kantig (c en s), 

 niet zeer kort, niet grijs, verward behaard (s), veelal 

 onbeklierd (c), stekels soms zeer schaars (c), meestal 

 steviger en langer dan bij de ouders, recht (c), blaren 

 drietallig (c en s). 



