163 



of smaller lijnvormig of ei-lijnvormig (p), klierig ge- 

 wimperd (c en s). 



De bladstelen. Langer dan de beide buitenste blaadjes 

 (c en s), op de bovenzijde gevoord (c en s), stekels 

 recht (c en s) of iets gebogen (s), soms zeer schaars (c), 

 beharing niet zeer kort (s en p), onbeklierd (p). 



De bladschijven. Vijftallig (p), handvormig (c en p) 

 ook wel voetvormig (s), de beide buitenste blaadjes 

 zittend (c en p) of kort gesteeld (s en p), blaadjes niet 

 zelden van boven gezien sterk convex (s), elkander iets 

 dekkend (p), van achter weinig behaard (c en p), van 

 voren soms wat glanzend (s), niet zeer geplooid (c en s), 

 niet zeer donker groen (c en p), de rand vrij regel- 

 matig, fijn, scherp gezaagd (s) of meer onregelmatig 

 tot ingesneden gezaagd (c), eindblaadje ellipties (s), 

 hart-eivormig (p), hart-ei-ruitvormig of ei-ruitvormig (c), 

 de top aangespitst (c) of spits toelopend (p) of met een 

 slanke spits (s). 



De bloeitwijg en. Niet zeer lang (c en p), dicht, verward 

 behaard (s) of weinig behaard, ook wel kaal (c), stekels 

 krachtig (p), slank, recht (c en s) niet zelden rood (c en p), 

 blaren drietallig (c en s) en van achter veelal grijsviltig (s). 



De bloei wij zen. Een paar dm lang, onderbroken, bij- 

 assen niet lang, opgericht, de allerbovenste na de bloei 

 niet zelden horizontaal uitstaande (s), de onderste eerst 

 boven het midden gedeeld (c), de hogere reeds lager 

 gedeeld en veelal met gebundelde bloemstelen (c en s), 

 het boveneinde onbebladerd (s) ; de bloeiwijzen ook 

 slechts ± 1 dm lang (c en p) en dan tuilvormig (c en p) 

 of trossig (p) ; de eindbloem niet zelden kort gesteeld 

 en de top der bloeiwijzen dan speervormig (p), grond- 

 standige bloeiwijzen tot 4 dm lang met vrij ver van 

 elkaar verwijderde bijassen (c), hoofdas veelal heen en 

 weer gebogen (s) en viltig behaard (s), stekels krachtig 

 (p), slank, recht (c en s), talrijk (c), veelal rood (c). 



