164 



dikwijls langer dan bij de ouders ; bloemstelen zeer lang, 

 dun, opgericht (c en p), die aan de toppen der bloei- 

 wijze dikwijls wijd uitstaande, doch dan zijn het eigenlik 

 veelal onvertakte horizontale bijassen (s), dicht, kort 

 behaard en beklierd (c en s), stekels talrijk (c) of schaars 

 tot ontbrekend (c en p), tenger, slank (c en s), schut- 

 blaren smal lijnvormig (s en p) of zeer kort (c), klierig 

 gewimperd (c en s). 



De kelkslippen. Grijs groen, viltig behaard (s), haren 

 kort (c, s en p), onbestekeld (c en p), beklierd (c en s), 

 met korte spits (p), aan de bloem terug geslagen (s) 

 of uitstaande (c en p), aan de vrucht teruggeslagen (s), 

 uitstaande (p) of opgericht (c). 



De kroonblaren. Middelmatig groot, omgekeerd ei- 

 vormig, in de nagel versmald (p), rood (s en p) of 

 wit (c en p), van achter behaard (s en p), beharing 

 niet dicht (p). 



De meeldraden. Nauweliks zo lang als de stampers, 

 soms in vijf bundels gegroepeerd (s), rood (s), helm- 

 knoppen behaard (s), helmdraden na de bloei veelal 

 verschrompelend, niet tegen de vruchtjes aanliggend (p). 



De stampers. Stijlen steeds rood (s), vruchtbeginsels 

 kaal (c en p) of behaard (s), schijnvruchten middelmatig 

 groot (p), niet bedauwd (s en p). 



De bloembodems. Behaard (p) of kaal (c en s). 



De bloeitijd. Begint midden Junie (p), duurt niet de ganse 

 zomer door (s en p). 



De vruchtzetting. Niet volledig. 



Groeiplaatsen. Te Winschoten in het Meintebos in 

 vrij veel exemplaren en aan de dwarsweg achter Oude- 

 werf ; evenals plicatus en saltuum ook in dichte schaduw. 

 De groeiplaats dicht bij het standbeeld te Heiligerlee, 

 van waar de plant, die gediend heeft voor de afbeelding 

 in de Flora Batava, afkomstig was, is door het aan- 

 leggen van een trambaan verdwenen. 



