171 



vormig (c en f) of breed hart-ruitvormig (c), niet zelden 

 met één of twee meer of minder diepe insnijdingen (f), 

 de spits slank (s en f) of weinig ontwikkeld tot ont- 

 brekend (c). 



De bloeit wij gen. Tot zes dm lang (s), kantig (c, s en f), 

 verward behaard (s en f), stekels vrij talrijk (s), ge- 

 bogen (s en f), niet zeer tenger, krachtiger dan bij de 

 ouders ; blaren drietallig (c, s en f). 



De bloei wij zen. Kort (c en f), ook wel wat langer met 

 korte bijassen (c) tot in de top bebladerd (s), meestal 

 gedrongen, tuilvormig (c), met een paar iets lager ge- 

 zeten, korte bijassen (c), bijassen in de tuil veelal met 

 neiging om wijd uit te staan (s), ook wel meer opge- 

 richt (c en f), ook is de bloeiwijze wel enkelvoudig 

 trossig (f), de eindbloem is niet zelden kort gesteeld (f), 

 de hoofdas recht (c en f), bij de langere bloeiwijzen 

 ook wel heen en weer gebogen (s), wollig behaard (s), 

 de stekels vrij wat krachtiger dan bij de ouders, niet 

 zelden rood (c en f), recht (c, s en f) of iets gebogen 

 (c en s), onbeklierd (f) of iets beklierd (c en s), bloem- 

 stelen in de trosvormige bloeiwijzen lang (c en f), in 

 de tuilvormige veel korter (s), veelal licht grijs (c), 

 wollig behaard (s en f), onbeklierd (f) of met enkele 

 klieren (c en s), blaren in de bloeiwijze van achter grijs 

 viltig (s) of groen (c en f), schutblaren klein, lancet- 

 vormig (c en f), onbekUerd (f). 



De kelkslippen. Groen (c en f), kort behaard (c, s 

 en f), onbestekeld (c en f), beklierd (c en s), tijdens 

 de bloei uitstaande (c), later teruggeslagen (s), spitsen 

 niet lang (s en f). 



De bloemblaren. Middelmatig groot, wijd uitstaande, 

 ovaal of omgekeerd eivormig (f), wit (c en f), beider- 

 zijds kaal (c en f). 



De meeldraden. Ongeveer zo lang als de stampers 

 (c, s en f), wit (c en f), helmknoppen onbehaard (c en f). 



