182 



witte bloemen langs de Molenweg bij Wissenkerke. Deze 

 kwam zo nauwkeurig overeen met de beschrijving, die 

 Focke, en ook Sudre, van Rubus diversifolius Linde- 

 berg geeft, dat ik ten slotte niet meer aarzelde om hem 

 onder deze naam voor de Flora Batava aan te bieden. 

 Als zodanig is hij er dan ook in beschreven, en afgebeeld 

 op plaat 1901. Waar deze plant buiten alle twijfel een 

 bastaard is, wat uit de hieronder volgende beschrijving 

 blijken moge, en daar op het eiland overigens uitsluitend 

 de soorten caesius en ulmifolius voorkomen en waar hij 

 verder nauwkeurig met diversifolius overeen komt, moet 

 ik wel aannemen, dat Linde berg bij de beschrijving 

 van zijn nieuwe soort voor zich gehad heeft een wit- 

 bloemige bastaard van caesius x ulmifolius. Dat zo iets 

 gebeuren kon, behoeft trouwens geen verwondering te 

 baren, als men bedenkt, dat caesius x ulmifolius zeer 

 rijk aan vormen is, ja zo sterk, dat, zoals Focke mede- 

 deelt, B o u 1 e e 26 Franse soorten er toe terug bracht. Dat 

 diversifolius werkelik een bastaard is wordt onder meer 

 ook al waarschijnlik gemaakt, doordat Focke en Sudre 

 het niet eens zijn over de stand der kelkslippen. Nu is 

 deze bij bastaarden, ontstaan uit ouders, waarbij die stand 

 verschilt, ook niet zelden verschillend, zelfs aan dezelfde 

 plant. Focke zegt in de Synopsis van Ascherson und 

 Graebner: „Kelchblatter nach dem Verblühen aufrecht, 

 zuletzt zurück geslagen", terwijl Sudre in zijn Rubi euro- 

 peae zegt: „Sepala reflexa". Nu zijn bij caesius de kelk- 

 slippen aan de bloem uitstaande en later opgericht, terwijl 

 ze bij ulmifolius steeds teruggeslagen zijn. Trouwens Sudre 

 beschouwt diversifolius ook als een bastaard en wel als 

 echinatoides x caesius, doch echinatoides komt op Noord- 

 Beveland vrij zeker niet voor. Dat Lindeberg zijn 

 plant de soortsnaam diversifolius kon geven, laat zich 

 verklaren uit het feit, dat de ouders beide veelal groot 

 verschil in de bladvorm te zien geven. 



