204 



4. Wij willen nog even de aandacht vestigen op het 

 verschil, dat K. Leendertz vermeldt (Versl. Landb. 

 Onderz. No. XXIX 1924) tusschen de vruchtjes van F. rubra 

 en F. ovina. De eerste vertoont een beharing van het 

 binnenste kroonkafje, waarbij elke haar op zich zelf een 

 ruitvormige basis bezit en eindigt in een punt. De laatste 

 soort daarentegen vertoont op het binnenste kroonkafje 

 haren met een ronde basis, terwijl er van een duidelijk 

 afgescheiden punt geen sprake is. 



3* Festuca pratensis Huds* 



Deze soort kwam reeds ter sprake in Flor. Aant. XVIII 

 (Kruidk. Archief 1920). Ze wordt o.a. door Hack el 

 evenals F. arundinacea beschouwd als „ondersoort" van 

 F, elatior L. 't Lijkt ons eenvoudiger de in ons land ge- 

 bruikelijke indeeling te volgen. Het vroeger veel gebruikte 

 kenmerk, waarbij men de beide „soorten" onderscheidde 

 aan de lengteverhoudingen der kelkkafjes, bleek niet vol- 

 doende constant. Men onderscheidt ze tegenwoordig als 

 volgt : 



1. Onderste scheeden ten slotte in bruinachtige vezels 

 verweerend. Van de onderste pluimtakken, die veel korter 

 zijn dan de pluim, draagt er één slechts 1^ — 3, de andere 

 4^ — 6 aartjes. Bloemen duidelijk uiteen staand. 



F. pratensis Hu ds. 



2. Onderste scheeden niet tot vezels verweerend maar 

 steviger van samenstelling. Beide onderste pluimtakken lang 

 en met veel aartjes. Bloemen dicht opeenstaand. 



F. arundinacea Schreb. 



F. pratensis Huds. dat als weidegras een zeer belang- 

 rijke cultuurplant is, is wel rijk aan standplaatsvormen, doch 

 belangrijke systematische verschillen treden bij ons niet op. 



Wij gaven (Kr. Archief 1920 pag. 165) reeds een over- 

 zicht van de door ons aangetroffen vormen, dat echter 

 nog eenige aanvuUing behoeft. 



