205 



var. eu-pratensis St. Yves. 

 Scheeden geheel gespleten, pluimtakken glad. 

 Hiertoe behooren in ons land alle niet-adventieve vormen. 

 Ze kunnen worden onderverdeeld als volgt : 



a. subvar. typica Hack.; primaire onderste zijtak 4— 6, 

 secundaire tak 1^ — 3 aartjes dragend; kroonkafjes meest 

 ongenaaid. 



Dit is de meest algemeene vorm op weiden en langs 

 wegen. 



Verspreid treft men aan : 



fm. mucronulata Belli; kroonkafjes met een kort spitsje. 

 Rotterdam. 



fm. aristata J. en W. ; kroonkafjes met een naald, die 

 ongeveer de helft van de lengte van het kroonkafje bereikt. 



Deze vorm schijnt zeldzaam te zijn. Wij bezitten ze o.a. 

 van Rotterdam (Herb. J. en W. 1227.) 



fm. angustifolia J. en W. ; bladen zeer smal (2^ — ^5 mm), 

 bij het drogen aan de randen inrollend. Rotterdam, (Herb. 

 J- en W. 1231). 



fm. distantiflora }. en W. ; bloemen ver uitéénstaand, 

 as van het aartje tusschen de bloemen heen en weer 

 gebogen. Wij bezitten dezen vorm van Rotterdam, (Herb. 

 J. en W. 33059). Het zijn geen schaduwvormen; toch 

 hebben ze een losse wijduitstaande pluim en eenigszins 

 aan Eragrostis herinnerende aartjes. 



b. subvar. fasciculata S o n d e r ; pluim smal saamgetrokken 

 met korte zijtakken en dicht opéén zittende aartjes. Komt 

 vrij zelden voor o.a. Ankeveen (Herb. J. en W. 11820^ — 24). 



c. subvar. subspicata A. et G. {:= Fest. pseudololiacea 

 Fries.) ; pluim tot een aar gereduceerd, zijtakken slechts 1 

 aartje dragend. 



Deze vorm is gemakkelijk te verwarren met Lolium- 

 soorten waarvan ze zich door het bezit van twee kelk- 

 kafjes onderscheidt. Ze komt soms zeer karakteristiek in 

 groote hoeveelheden voor. 



Nederl. Kruidk. Archief 1924. 14 



