47 



of zooals Equisetum, Hippmis en zoovele andere, kan de 

 stand niet de oorspronkelijke zijn. Immers al deze planten 

 houden de kransen, ook daar waar door heteromerie de 

 kransstand volgens den regel van Hofmeister voor 

 andere standen moest plaats maken. 



Toch komen ware kransen wel voor : in de eerste plaats 

 als toevallige uitzonderingen bij organen met onregelmatige 

 hooge standen, zooals de spadix van Anthurium. En verder 

 zal ook in organen met een voldoend hoogen stand een 

 optredende dichotomie het bestaande systeem grondig ver- 

 storen, en op theoretische gronden is te verwachten, dat 

 in de standen, die dan ontstaan, ware kransen een vrij 

 groote kans op verwezenlijking zullen hebben. 



Spreker licht dit dan verder toe door bespreking van 

 uitvoerige waarnemingen aan Lycopodiumsoorten, die de 

 theorie geheel bevestigen. 



Daarna houdt Dr. W. E. de Mol uit Amsterdam zijn 

 voordracht omtrent Somatische variatie bij bloembol- 

 gewassen, zonder en met wijziging der kernstructuur* 

 Spreker is langzamerhand tot de overtuiging gekomen, 

 dat het „lagere Mendelisme" als wij het zoo noemen 

 mogen in tegenstelling met het „hoogere Mendelisme" 

 ons met betrekking tot het verder uitvorschen van erfelijke 

 problemen, weinig meer nieuws zal brengen dan het reeds 

 gedaan heeft. Het kan daarom niet zonder belang zijn, 

 andere methoden bij deze onderzoekingen te betrekken, 

 zooals dat thans dan ook geschiedt. Men denke aan de 

 groote vlucht der cytologie. De erfelijkheids-studie is daartoe 

 een stimulans geweest. Het is spreker, na gedurende 14 

 jaren waarnemingen en onderzoekingen aan bloembol- 

 gewassen verricht te hebben, duidelijk geworden, dat in 

 de studie en de verdere ontleding van het probleem der 

 somatische variatie een bruikbare sleutel gelegen is tot het 

 verkrijgen van meer klaarheid op het gebied der erfelijk- 

 heid, der heredo-cytologie en der veredeling, als gevolg 



