208 



pluim, die een karakteristieken indruk maken bijv. langs 

 het Noordhollandsch kanaal bij Spijkerboor (11759--64) 

 of langs den Zuiderzeedijk bij Diemen (27754^ — ^55). Echter 

 komen allerlei tusschenvormen voor, Rotterdam (1221, 1223.) 



R. de Litardière beschouwt de fm. strictior „un état 

 stationnel des lieux plus secs." Wij kunnen het hiermede 

 niet eens zijn, daar wij ze aan waterkanten karakteristiek 

 aantroffen. 



Groeit F. arundiuacea aan beschaduwde waterkanten, 

 dan wordt de plant zeer hoog, de pluim groot en uitge- 

 spreid en de aartjes verliezen de groene kleur : ze worden 

 vliezig en witachtig. 



Deze vorm is beschreven als fm. decolorans M. u. K. 

 Wij vonden ze o. a. bij Amsterdam (Herb. }. en W. 17694) 

 en zeer karakteristiek langs de beschaduwde Berkeloevers 

 bij Lochem (Herb. J. en W. 35566--7). 



fm. fasciculata S onder. Dit is een parallelvorm van 

 den gelijknamigen vorm bij F. pratensis. Wij vonden ze 

 o.a. bij Goes (Herb. J. en W. 33061^61). 



fm. pseudololiacea Grantz. De pluim is aarvormig 

 samengetrokken. Ze is slechts door de scheeden van den 

 parallelvorm bij F. pratensis te onderscheiden. Wij vonden 

 ze langs de Maas te Rotterdam (Herb. }. en W. 1224). 



Verder komen allerlei monstruositeiten voor o.a. de 

 m. uivipara, (Rotterdam, Capelle a/d IJsel, Eysden). Soms 

 blijft de hoofdas der pluim zeer kort terwijl de onderste 

 pluimtakken abnormaal ontwikkelen. En andermaal groeien 

 de beide onderste pluimtakken tot één samen, die stijf en 

 dik de hoofdas op zij duwt (Rotterdam, 1229). 



Reeds lang was het ons opgevallen, dat in tegenstelling 

 met hetgeen de flora's vermelden in ons land genaaide 

 vormen van Festuca arundinacea voorkwamen. Toen nu 

 in 1923 R. de Litardière in Buil. Soc. Bot, Belg. de 

 aandacht op deze vormen in België vestigde, zonden wij 

 hem ons materiaal toe en inderdaad bleek, dat de uit 



