52 



geen bastaarden, maar alleen aan de moederplant gelijke 

 nakomelingen. Dit deed het vermoeden opkomen, dat hier 

 geen normale bevruchting in het spel zou zijn, maar dat 

 de zaden gevormd konden zijn zonder medewerking van 

 mannelijke celkernen, dus langs ongeslachtelijken weg. 

 Dit vermoeden werd juist bevonden door cytologisch 

 onderzoek. De verschillende elementaire soorten, welke 

 aan dit onderzoek onderworpen werden, vertoonden allen 

 hetzelfde verschijnsel, n.1. dat de eicel, die niet het gere- 

 duceerde aantal chromosomen bezit, zooals dat bij normaal 

 geslachtelijke planten en dieren het geval is, maar het 

 diploïde aantal, uitgroeit zonder met een mannelijke kern 

 versmolten te zijn, dus langs apogamen v/eg. Mannelijke 

 kernen kunnen de eicel ook niet bereiken, daar zij in den 

 stempel in het geheel niet of slechts zeer weinig diep 

 indringen. Zeer opmerkenswaard is het, dat deze laatste 

 soort ook weer, zooals reeds verscheidene apogame soorten, 

 uiterst polymorph is. Op den duur kan misschien een 

 verband gevonden worden tusschen het ontstaan van 

 polymorphie en het al dan niet geslachtelijk zijn der 

 voortplantingswijze. 



Hierna spreekt Dr. V. }. Koningsberger over: 

 „Lichtintensiteit en aanpassing/* Op grond van onder- 

 zoekingen van Vogt en Sierp heeft spr. vroeger de 

 meening uitgesproken, dat de lichtgroei-reactie bij Avena 

 in haar volledige gedaante pas door een zeer groote licht- 

 hoeveelheid wordt veroorzaakt. Deze lichthoeveelheid zou 

 zoo groot zijn, dat in het experiment de lichtintensiteit 

 meestal als „beperkende factor" volgens Black man 

 zou optreden. 



De juistheid van deze meening zou kunnen blijken uit 

 het optreden van een nieuwe reactie, wanneer men tijdens 

 een belichting de lichtintensiteit verhoogt. Inderdaad kan 

 men dit nu ten allen tijde (van ^'o — 8 uur na het begin 

 der belichting) bereiken. 



