56 



In Deli heeft van de honderden exemplaren deformis 

 er geen enkele gebloeid, in Wageningen bloeiden in 1922 

 alle 31 uitgeplante exemplaren, die ook belangrijk hooger 

 werden, en in 1923 alle 40, terwijl 8 stuks in een warme 

 kas geplaatst niet bloeiden en laag bleven. Het is de hooge 

 temperatuur, die het bloeien belet en niet een groote 

 hoeveelheid licht, zooals Garner en A 1 1 a r d voor enkele 

 Amerikaansche tabaksvariëteiten gevonden hebben. N, de- 

 formis is ontstaan in een klimaat, dat niet voor haar deugt, 

 waarin ze moet uitsterven. 



Terugkruising van den bastaard met deformis leverde 

 586 bastaard- en 590 deformis-planten op, terugkruising 

 met normale Deli 541 bastaarden en 549 normale Deli, 

 terwijl Deli x deformis 320 stuks van het bastaardtype 

 voortbracht. Het zoo sterk afwijkende uiterlijk, in stengel, 

 bladen en bloemen schijnt dus op een verschil van één 

 factor te berusten. 



Merkwaardig is, dat er zijspruiten ontstaan naast de 

 okselknoppen op de plaats, waar bij het normale type 

 de baard met den stengel vergroeid is. Dit collateraal 

 ontstaan van knoppen kan zich herhalen, wat bij Mono- 

 cotylen gewoon, bij Dicotylen zeer zeldzaam is. 



Let men op het kroepoek-verschijnsel, dan is in den 

 bastaard voor de eerste 8 of 10 bladen normaal dominant, 

 terwijl in de latere bladen de bastaard minstens inter- 

 mediair genoemd moet worden. Een voorbeeld dus van 

 dominantie-wisseling, zooals bij Goldschmidt's Lyman- 

 tria-bastaardrupsen van rassen met lichte en donkere 

 larvehuid. Goldschmidt heeft zijn enzym-theorie voor 

 de erfelijkheid van het geslacht uitgebreid tot een enzym- 

 theorie voor erfelijkheid in het algemeen (Hagedoorn, 

 Beyerinck), en neemt daarbij aan, dat ook de dosis 

 enzym erfelijk is. Neemt men deze theorie als werk- 

 hypothese aan — meer is zij nog niet — dan moet men 

 niet alleen het verschil tusschen deformis en den bastaard 



