57 



kwantitatief noemen, doch ook dat tusschen deformis en 

 de normale tabak, daar deze laatste ook het kroepoek- 

 verschijnsel niet-erfelijk vertoonen kan. 



Een tweede op den deformisbastaard gelijkend exem- 

 plaar werd in 1916 op een andere onderneming waarge- 

 nomen. De 555 nakomelingen na zelfbestuiving waren 

 echter geheel normaal. Jensen beeldde in 1911 een 

 Vorstenlandsche tabaksplant af met normale onderste bladen 

 en daar boven, zonder overgang als b.v. het bastaardtype, 

 bladen als van deformis. Ook van deze plant was de 

 nakomelingschap + 500 stuks, geheel normaal. Men zou 

 zich dan moeten voorstellen, dat bij deze beide phaeno- 

 typen, bij gelijkblijvende dosis enzym, door uitwendige 

 omstandigheden de reactie even sterk verloopen was als 

 bij de heterozygote en de homozygote deformis, welke 

 laatste bij gelijkblijvende omstandigheden, door een erfelijk 

 verschil in hoeveelheid enzym, tot hetzelfde uiterlijk komt. 

 Omgekeerd kan deformis in de koude den bladvorm van 

 den bastaard aannemen. 



De deformis herinnert, behalve aan kroepoekzieke tabak, 

 ook in kenmerken van bladen en bloemen aan mozaiek- 

 zieke tabak. Het is echter niet gelukt „besmetting" teweeg 

 te brengen, noch door inbrengen van gekneusd deformis- 

 weefsel en celsap bij verschillende tabaksvariëteiten, noch 

 door enten. 



Prof. Th. Weevers hield daarna een voordracht over : 



Physiologische onderzoekingen met bonte planten» 



Spr. behandelt twee onderwerpen, beide bestudeerd met 



behulp van een soort differentia methode, door n.1. de 



stofwisselingsprocessen voor de groene en de gele deelen 



van eenzelfde bont exemplaar met elkaar te vergelijken. 



In de eerste plaats werd de vraag nagegaan, welke 

 koolhydraten bij 't assimilatie-proces primair gevormd 

 werden. Spreker constateerde dat in de groene deelen der 

 12 onderzochte planten steeds monosen en saccharose te 



