59 



blematisch en wezen eveneens op de bastelementen als 

 transportbaan der organische stoffen. 



Ten slotte sprak de heer D. S. Fernandes over: 

 Aërobe en anaërobe ademhaling bij kiemplantjes van 

 Pisum sativum, hierbij het door hem gebruikte toestel 

 demonstreerend. 



Om hierbij tegelijkertijd de opgenomen zuurstof en het 

 afgegeven koolzuur te meten, werd een toestel gecon- 

 strueerd, dat geheel afgesloten kan worden en waarbij de 

 lucht circuleerde ; de proeven over anaërobe ademhaling 

 werden in een waterstofstroom gedaan, waarbij bewezen 

 kon worden, dat dit gas physiologisch zuurstofvrij was 

 en op zichzelf geen schadelijken invloed uitoefende. De 

 kiemplantjes werden den avond tevoren in het apparaat 

 gebracht op vochtige watten. Bij 20^ C. en 25^ C. was 

 bij normale ademhaling een stijging tot een maximum 

 (groote periode der ademhaling) steeds te constateeren. 

 Hoe hooger de temperatuur is, des te grooter de adem- 

 halingsintensiteit en des te eerder is het maximum der 

 groote periode bereikt. De zuurstof-opname en koolzuur- 

 afgifte verliepen, nadat alle water opgenomen was, bijna 

 parallel bij 20^ en 25°, bij hoogere temperaturen (40° --50°) 

 werden deze beide processen op gelijke wijze door de 

 temperatuur beïnvloed, wat niet met de resultaten, 

 indertijd door dr. J. Kuyper verkregen, overeenstemt. 

 Ook kon worden vastgesteld, dat hooge temperatuur bij 

 heel jonge kiemplantjes de ademhahng doet toenemen en 

 bij eenige andere plantjes dezelfde temperatuur de adem- 

 hahng doet afnemen, waaruit men zou kunnen concludeeren 

 dat, hoe jonger de kiemplantjes zijn, des te sterker de 

 invloed van de stijging tot een maximum (groote periode) 

 is, die dan zelfs de schadelijke werking der hoogere tem- 

 peratuur in evenwicht kan houden of overtreffen. Bij de 

 anaërobe ademhaling in een waterstofstroom hield de groei 

 op; waarschijnlijk, omdat nu slechts ± ^/jq deel van de 



