DE GERRITS-FLESCH. 



De Veluwe bevat talrijke plassen van meer of minder 

 grooten omvang. Een daarvan draagt den naam van 

 Gerrits Flesch, zooals de stafkaart vermeldt of Gardersche 

 Flesch, zooals die naam voorkomt in oude bescheiden. 

 Daar in het Veluwsch dialect Gerrit tot Gart verbasterd 

 Avordt, zal dit wel tot uiting komen in het woord Gardersch 

 en niet met den plaatsnaam Garderen verband houden, 

 welk dorp een anderhalf uur gaans verwijderd is. De plas 

 zelf vormt met de naaste omgeving een karakteristiek 

 beeld van het oorspronkelijke Veluwe-landschap, te midden 

 van grillige zandheuvels, begroeid met oude knoestige 

 dennen en jeneverstruiken, met op den achtergrond de 

 bosschen van Hoog Buurlo. Dit terrein nu behoorende 

 aan den Staat der Nederlanden, is gesteld onder het Staats- 

 boschbeheer en de plas zelf met naaste omgeving is tot 

 Rijks-Natuurmonument verklaard. Hiertoe zou alleszins 

 reden zijn uit een oogpunt van natuurschoon, ware het 

 niet dat de plas zelf zich kenmerkt door het voorkomen 

 van verschillende dier- en plantensoorten, die slechts daar 

 gevonden worden en die er op wijzen, dat men hier met 

 een zeer oude formatie te doen heeft. Het voorkomen 

 van Dytiscus lapponicus Gyll. wijst reeds op noordelijke 

 diervormen, de Heer Sloff vond er Sparganium affine 

 Schnitzl., die tot de zeldzamere phanerogamen behoort, 

 maar vooral onder de lagere dieren en planten, voor een 

 groot gedeelte het plankton vormend, komen uiterst zeld- 

 zame soorten voor. 



Door Prof. Max Weber en andere zoölogen werden 



Nederl. Kruidk. Archief 1923. 5 



