OVER CENOCOCCUM GEOPHILUM Fr. 



DOOR 



R. IJZERMAN. 



Bij 't uitzeven en slibben van klei- en veenhoudende 

 lagen uit een beekbeddingprofiel ten Zuiden van Venlo, 

 vond ik een aantal kleine, zwarte, onregelmatige bolletjes 

 van enkele millimeters diameter, die wel op Ornithogalum- 

 zaden geleken. 



Mijn eerste idee was dan ook, dat hier een Monokotylen- 

 zaad door de beek aangevoerd en met andere plantenresten 

 opééngehoopt was. Dit bleek al spoedig onmogelijk ; immers 

 de zwarte „zaden" met hun ruw oppervlak wisselen sterk 

 in grootte ; de plantenresten die in de slibzeef achter bleven 

 leverden onder 't binoculair microscoop ook talrijke kleine 

 exemplaren en wel zoodanig, dat, tegen één grooter dan 

 1,5 mm, eenige tientallen kleinere voorkomen. Als uitersten 

 werden 0,3 en 3.0 mm diameter gevonden ; waren het 

 inderdaad zaden, dan zouden tegen één rijp zaad meerdere 

 tientallen steriele zaden voorkomen, hetgeen toch wel zeer 

 onwaarschijnlijk is. Bovendien zijn soms twee, soms drie 

 kleine bollen ten deele versmolten* Bij doorbraak bleken 

 de grootere een centrale holte te bezitten. Fragmenten 

 vertoonen een duidelijke cel-structuur, zoodat aan concreties 

 uit ons Diluvium niet gedacht kan worden. 



Het weefsel is echter te zeer vergaan en verbrokkelt 

 te sterk om met een scheermes een behoorlijke doorsnee 

 te geven. 



Het determineeren van dergelijke plantenresten is geen 

 gemakkelijk werk, en zoo werden de raadselachtige pro- 



