226 



Vóór het bouwen van den „Bovensten" Molen vloeide het 

 water der Wilder-beek snel naar de Maas af, zoodat 

 geen afzettingen van belang in 't beekdal konden worden 

 gevormd. Langs de drassige oevers leverden de vegetatie 

 en de bladeren van 't omringend geboomte een dikke humus- 

 laag (profiel laag 4), die met zand en grind, door 't regen- 

 water van de dalhelling neergespoeld, gemengd werd. 



In en op deze humus kon Cenococcum langen tijd zich 

 ongestoord ontwikkelen, getuige de talrijke peridiën die 

 door de geheele laag voorkomen. Totdat men de stuwen 

 in 't beekdal aanlegde. De beek trad buiten haar oevers 

 en 't dal werd plaatselijk in een molen-vijver veranderd. 

 In 't stilstaand water zette zich klei af, die vroeger in de 

 snel stroomende beek geen gelegenheid kreeg om neer te 

 slaan. Met de klei voerde de beek ook zaden, bladeren en 

 andere plantenresten aan, terwijl in den vijver een rijke 

 flora van Diatomeeën en Characeeën zich ontwikkelde. 



Lang moet de eerste sedimentatieperiode niet geduurd 

 hebben: nadat 8 cm klei was afgezet liet men den vijver 

 tijdelijk droogloopen ; op den vochtigen bodem vestigden 

 zich elzen en andere planten, die een dun veenlaagje 

 afzetten. Korte tijd was voldoende om een veenlaag 

 van (samengeperst) 4 cm te leveren : men moet de groei- 

 snelheid van dit veen vooral niet vergelijken met de lang- 

 zame toename van Sphagnum-turf onzer hoogvenen. Immers 

 de bladeren van de omringende boomen zullen door den 

 wind in 't smalle dal opééngewaaid, een snellen diktegroei 

 bevorderd hebben. 



Ten slotte liet men den vijver wederom volloopen, en 

 daarmede brak de laatste afzettingsperiode aan : de bovenste 

 kleilaag van 55 cm dikte werd in snel tempo afgezet en 

 't bekken tot zijn tegenwoordig bodemoppervlak aangevuld. 

 Van de snelheid der sedimendatie kan men zich toevallig 

 eenig denkbeeld vormen. In de bovenste twee decimeter 

 der kleilaag worden kleine stukjes vercookste steenkool 



