69 



behooren tot deze groep. Langs de rivieren blijven zij 

 meestal bewoners der dijken en uiterwaarden ; soms nemen 

 zij bezit van de aangrenzende heuvels, zooals b.v. van de 

 Duno bij Oosterbeek (Clematis Vitalba, Berberis vulgaris, 

 enz.) Buiten de karakteristieke gebieden treft men ze, 

 zeldzaam, aan tengevolge van aanvoer of verwildering; 

 Cichoriiim Intybus b.v. in Friesland en Groningen ; Linaria 

 Cymbalaria b.v. op oude muren ^); enz. 



Bij het nadere bestudeeren van de fluviatiele verspreiding 

 treden vier typen duidelijk .naar voren. 



I. In Z. -Limburg en langs de rivieren: typisch fluvia- 

 tiele planten. 



a. type I: zoutmijdend en dus slechts in de rivierklei- 

 gebieden, b.v.: Centaurea Scabiosa, Turritis glabra, 

 Peucedanum caruifolium ; 



b. type II: tot in de delta der ZuidhoUandsche en 

 Zeeuwsche eilanden, b.v. : Silaus flavescens, Dipsacus 

 silvester, Verbena ofpcinalis. 



IL Behalve typisch-fluviatiel ook nog in de kalkduinen- 

 reeks, die Noordwaarts ongeveer tot Bergen gaat: fluvi- 

 dunale planten. 



c. type III: niet in het zeekleigebied, b.v. ; Satureia 

 Acinos en vulgare, Silene conica en nutans. 



d. type IV : wèl in het zeekleigebied, en dus het meest 

 verbreide type der fluviatiele planten, b.v. : Carduus 

 nutans, Eryngium campestre, Cynoglossum ofpcinale. 



Ik wil in het midden laten hoe de verspreiding naar de 

 duinen heeft plaats gevonden, hetzij vanuit Vlaanderen, 

 hetzij langs de rivieren, hetzij gecombineerd. In de eerste 

 lijst werd op eenige soorten, die tot deze groep behooren 

 reeds de aandacht gevestigd; in de tweede zal men er 

 zeer vele aantreffen. 



Als parallelgroep van de fluviatiele, moet men die der 



^) Voor Delft b.v. zie Pr. III en de Natuur 1923. 



