IN MEMORIAM 



A. C. J. VAN GOOR. 



Met ontsteltenis en ontroering zullen de leden der 

 Nederlandsche Botanische Vereeniging kennis genomen 

 hebben van het overlijden, op den jeugdigen leeftijd van 

 43 jaar, van hun ijverig medelid van Goor. Het zij mij, 

 die hem wellicht beter heb gekend, dan eenig ander, 

 vergund, hier enkele woorden tot zijne nagedachtenis neer 

 te schrijven. 



Aanvankelijk onderwijzer te Amsterdam en als zoodanig 

 reeds een der steunpilaren van het floristisch onderzoek 

 van Nederland, gevoelde van Goor reeds vroeg den 

 lust bij zich opkomen verder te studeeren en dit natuurlijk 

 in de plant- en dierkunde. Niet over de middelen be- 

 schikkend, zijn onderwijzersschap er aan te geven, bereidde 

 hij zich in zijn vrijen tijd voor, eerst voor het Staats- 

 examen, later voor het candidaatsexamen plant- en dier- 

 kunde. Voor het laatste kon hij natuurlijk alleen gereed 

 komen dank zij de tegemoetkomende houding zijner profes- 

 soren, die hem toestonden, na schooltijd en zelfs des avonds 

 de noodzakelijke practische werkzaamheden te verrichten. 

 Na zijn candidaatsexamen verkreeg van Goor meer tijd 

 voor zijne studie door de thans voor hem bestaande mogelijk- 

 heid, eene betrekking bij het middelbaar onderwijs te 

 Amsterdam te aanvaarden. Hij promoveerde in 1917 cum 

 laude op eene dissertatie over de cytologie van Noctiluca 

 miliaris. Daarna bleef hij tot het vorig jaar werkzaam als 

 eerste assistent aan het zoölogisch station te den Helder, 



