143 



bloemen blauw, spoor duidelijk langer dan de kelk- 

 aanhangsels V. canina L. 



9a. Stengel rechtopstaand, steunbladen groot, bloemen 

 melkwit, spoor zeer kort. . . V. persicifolia Roth. 



§ 3. VIOLA PALUSTRIS L. 



De plant (fig. 5) heeft een dunnen kruipenden wortel- 

 stok, vaak met dunne uitloopers, die uit lange leden bestaan. 



De lang gesteelde wortelstandige bladen zijn rond of 

 niervormig met hartvormigen voet, meestal stomp, (soms 

 met een toegespitsten top) beiderzijds kaal (soms aan de 

 bovenzijde met enkele verspreide haren) ; de bladrand heeft 

 flauwe ver uiteenstaande kartels. De steunbladen zijn niet 

 met den stengel vergroeid, kaal, vliezig, langwerpig ei- 

 vormig, toegespitst, met evenwijdige langsnerven en gaven 

 of kortgewimperden rand. De bloemsteel draagt meest in 

 het midden of daaromtrent de beide schutblaadjes. De 

 bloem is bleek-roodachtig lila met donkerder strepen en 

 draagt een korte spoor en korte kelkaanhangsels. De 

 vruchtstelen staan rechtop en dragen een driekantige kale 

 vruchtdoos. Bloeitijd: April. De soort komt bij ons vrij 

 veel, en over het geheele land verspreid voor. Zij wordt 

 door den vroegen bloeitijd, kleine bloemen, en vaak min 

 of meer verscholen groeiwijze vaak over het hoofd gezien. 



Soms komt een vorm voor, waarbij de bladen aan den top 

 een toegespitste punt dragen (fig. 6) ƒ. foL acutiusculis Kuntze. 

 Bij enkele exemplaren in het herbarium materiaal zijn de 

 bladen aan de bovenzijde met enkele verspreide haren bezet. 

 Bij zulke exemplaren schroei Beek er: f. foliis subtus spar se 

 hispidis ex eo ad ƒ. atlantica V, Juressi Link vergens. 



Vindplaatsen» 



Behalve de in Prodr. p. 184-185 genoemde (ook de 

 tusschen haakjes genoemde, daar de daar aangehaalde 

 herbaria sedert grootendeels in herb. Bot. zijn overgegaan) 

 en die alle juist gedetermineerd zijn, met uitzondering van : 



