156 



De bastaard staat in kenmerken tusschen de stamouders 

 in, is echter zeer vormenrijk en een groot aantal ver- 

 schillende vormen hebben afzonderlijke namen gekregen. 

 Het meest komt voor de vorm V. permixta Jord., die 

 meer tot V. hirta nadert, maar toch korte uitloopers maakt 

 en rondere, stompere bladen heeft. Vooral de onderste lijken 

 het meest op die van V. odorata, terwijl de latere meer 

 den hirta-vovm hebben. Het stuifmeel is voor 60^ — 70 % 

 loos. Gewoonlijk is de bastaard dan ook steriel. Er komen 

 echter ook min of meer fertiele vormen voor. 



Vindplaatsen» 



Herb* Bot* : 



Haarlem v. d. Trappen ex herb. V. Z. (Prodr. p. 185 

 als V. hirta); Locht 1899 G. en V. (Prodr. p. 186 als 

 V, hirta) „oder nur V. odorata L." (Bckr.). 



Herb* J* en W*: 



Uiterwaarden bij Deventer 1834 Wtt. 



Herb* Kloos: 



Gerendal 1921 KI. 



Een exemplaar van Bergen stond ook in verdenking: 

 „Scheint V. hirta x odorata zu sein, wenn V, odorata 

 am Standorte". (Bckr.). Daar echter V^. ocforafa bij Bergen 

 zeer spaarzaam voorkomt, en zeker meerdere K.M. ver- 

 wijderd van de vindplaats van dit exemplaar, lijkt het mij 

 meer waarschijnlijk, dat het V. hirta L. is. 



§ 7. VIOLA RUPESTRIS SCHM* VAR* ARE- 

 NARIA (D* C*) BECK* 



Kleine plant (4 — 8 cm. hoog) metwortelstandigeenstengel- 

 standige eenigszins dikke, stevige bladen van donker-groene 

 kleur, die hoogstens 2 cm. lang (bij de bloeiende plant 

 ± 1 cm.) en even breed of iets breeder zijn. De stengels 

 en de onderzijde der bladen zijn vaak donker-blauw of 

 violetachtig gekleurd. De bladvoet is zwak hartvormig, de 

 steunbladen breed-eirond, ter lengte van Vs'— Vs van den 



