171 



§ 10. VIOLA SÏLVESTRIS (LAM. p, p.) RCHB. 



Plant met wortelstandige en stengelstandige bladen, 

 minder forsch dan V. Riuiniana maar toch veel grooter 

 dan V. rupestris. Stengels aan den voet liggend, verder 

 opstijgend, teerder dan bij V. Riuiniana tot 25 cm. hoog 

 als de plant in vrucht staat, meestal niet hooger dan 

 10^ — 15 cm. De bladen zijn breed-eivormig met hartvor- 

 migen voet en toegespitsten top, (de onderste vaak iets 

 breeder, dieper hartvormig en minder spits) meestal aan de 

 bovenzijde verspreid behaard (soms ook kaal). Steunbladen 

 lijnlancetvormig met veel lange wimpers langs den rand. 

 De bloemen zijn roodachtig blauw, naar de keel toe het 

 sterkst gekleurd (jonge bloemen aan den rand vaak zeer 

 licht). De kroonbladen zijn smal, zoodat de randen elkaar 

 niet of nauwehjks raken, en staan voorwaarts gericht. De 

 spoor is lang, kegelvormig, recht of iets naar beneden 

 gebogen, sterk gekleurd, zooals de donkerste partijen van de 

 bloem. De kelkaanhangsels zijn klein, aan de rijpe vrucht 

 bijna verdwenen, 2{.. Bloeitijd April^ — Mei. 



Onder V. Riuiniana is ook over V. siluestris reeds ge- 

 sproken ; de verschilkenmerken zijn scherp tegenover elkaar 

 gesteld en onder verwijzing naar wat daar gezegd is over 

 de determinaties en het algemeen voorkomen, volsta ik 

 hier met de opgave der vindplaatsen, waarvan naar mijn 

 persoonlijke meening er verscheidene door levend materiaal 

 bevestigd zouden moeten worden. 



Vindplaatsen* 



Van de in Prodr. p. 188<— 190 onder V. siluatica Fr. 

 ^. micrantha Döll genoemde exemplaren blijven als V. 

 siluestris Rchb. gedetermineerd: Groningen 1842 de 

 Vrieze; Haren 1826 v. H. : Weerdinge 1859 Lac. en 

 S. ; Deventer Romb. ; 1848 Cop. ; Goor 1861 v. H. ; 

 Lonneker 1891 L. ; Losser 1895 G. en V. („oder eher 

 V, Riuiniana x siluestris" Bckr); Twello 1846 T; Apel- 

 doorn K. A.; 'tLoo 1858 O; Soerensche bosch 1833 



