176 



of richten zich over een grooter of kleiner deel van af 

 den top min of meer schuin op of zijn zelfs recht op- 

 staand. De bladvorm is in hoofdzaak eivormig, soms wat 

 verlengd met zwak hartvormigen of afgeknotten voet. De 

 onderste bladen hebben, doordat de bladrand geheel naar 

 buiten bol is, een stompen top, de bovenste bladen zijn 

 echter vaak min of meer toegespitst vooral bij groote 

 exemplaren (fig. 15). Bij ons is de plant meestal volkomen 

 kaal, soms komen echter planten met min of meer behaarde 



15 



Viola canina. 



bladen voor (ƒ. puhescens). De steunbladen zijn lancet- 

 vormig, spits, langs den buitenrand met weinige ver uit- 

 elkaar staande wimperachtige tanden, terwijl de binnenrand 

 vaak gaaf is, de onderste steunbladen meest bruinachtig, 

 de hoogere groen, veel korter dan de bladstelen. De bloem 

 is helder blauw, soms lichter, soms donkerder, naar de keel 

 wit of geelachtig wit, met een geelachtig ■ — of groen- 

 achtig — soms zuiver witte spoor, die recht, stomp en 



