184 



§ 13. VIOLA BALTIC A W. BCKR. 



= V. CANINA X RIVINIANA, 



De beschrijving van Bethke Bast. Veilch. (1881) p. 1 1, 

 door Becker op verschillende plaatsen overgenomen, luidt: 



„Zweiachsig auszerst selten dreiachsig. Stengel bogig auf- 

 steigend bis 40 cm. hoch. Frühjahrsblatter eiförmig, etwas 

 zugespitzt, besonders die oberen, am Grunde herzförmig. 

 Sommerblatter breit-eiförmig deutUcher zugespitzt, auch die 

 oberen tiefer herzförmig. Nebenblatter lanzettlich, zuge- 

 spitzt, gefranzt. Blüten heil blau. Sporn seitlich zusammen- 

 gedrückt, ausgerandet, schmutzig weiss, doppelt so lang 

 als die Kelchanhangsel". 



Deze bastaard is in het Nederlandsche materiaal verre- 

 weg het veelvuldigste. Onder de aanwezige exemplaren 

 zijn er echter verscheidene, die waarschijnlijk als de bastaard 

 van Viola canina danensis met V. Riviniana beschouwd 

 moeten worden. De invloed van de var. dunensis doet 

 zich in den bastaard gevoelen, doordat de bl^en langer 

 zijn en een minder diep — soms nauwelijks — of in 't 

 geheel niet hartvormigen voet hebben. Bovendien vindt 

 men een aanwijzing in de vindplaatsen, die van deze 

 vormen alle in de duinstreek liggen. 



In de natuur zal het altijd gewenscht zijn, indien men 

 een bastaard vindt, in de eerste plaats na te gaan welke 

 soorten in de omgeving voorkomen, daar dit gewoonlijk 

 de scherpste aanduiding omtrent den oorsprong van de 

 hybride zal zijn. Zoo vond ik te Bergen een bastaard 

 tusschen V. canina var. dunensis en V. Riviniana f. pu^ 

 bescens, die overigens zeer veel op V. canina dunensis 

 X V, Riviniana gelijkt, maar de eigenaardige beharing 

 der stengels en bloemstelen van de f. pubescens heeft. 

 Het is de vraag in hoeverre deze bijzondere variëteits- 

 kruisingen den algemeenen naam V. baltica W. Bckr. 

 mogen dragen. In Violen-Studien Beih. Bot. Centr. BI. 

 XXVI Abt. II. p. 378 betoogt Becker: „Die bis jetzt 



