196 



niana groeide. Ik nam van de vindplaats mee wat er 

 bloeide (dat was nog maar weinig) en verzamelde dicht 

 in de buurt een groote hoeveelheid V. canina f. pubescens. 

 Al dat materiaal ging naar Becker en het resultaat was 

 bij één plant : 



„Diese einzige Pflz. ist identisch mit der von mir als 

 V. persicifolia X Riv. angesprochene, hat kurzen Sporn, 

 is behaarter, an den Nebenblattern feiner gefranzt ; mehr 

 behaart". 



Ik heb in de omgeving V. persicifolia niet waargenomen, 

 er zijn evenwel in de buurt nog wel terreinen, waar zij 

 zeer goed zou kunnen voorkomen en zeker zijn er vroeger 

 veel meer van die terreinen geweest. 



Vindplaatsen» 



Herb* Bot* : 



Stiphout 1834 Wtt. in Prodr. p. 192 onder V. canina 

 lucorum ten onrechte Staphorst genoemd. 



Hcrb» Utrecht: 



Helmond 1834 Wtt. 



Hcrb* Sloff: 



Helmond 1834 Wtt. 



Herb* Kloos : 



Heumen 1922, 1923 KI. 



§ 17. VIOLA RITSCHLIANA W. BCKR, 

 = V. CANINA X PERSICIFOLIA. 



Deze hybride wordt door Becker in Vorarb. z. e. FL 

 Bayerns p. 270 aldus beschreven : „Starke oft aus mehr 

 denn 30 Stengeln bestehende Büsche bildend ; Stengel 

 meist aufrecht, bis 50 cm. hoch. Die Pflanze verrat also 

 unter den Eltern durch ihre Grösze und ihr üppiges Wachs- 

 tum sofort die hybride Abstammung. Untere Blatter ei- 

 förmig, am Grunde etwas herzförmig ; obere Blatter eiförmig 

 langlich, etwas mehr herzförmig, oft wenig zugespitzt. Die 

 Sommerexemplare haben breitere Blatter, welche noch 



