197 



deutlicher hcrzförmig und zugespitzt sind. Behaarung fast 

 fehlend Mittlere Nebenblatter ungefahr halb so lang als 

 der geflügelte Blattstiel, obere so lang oder etwas langer, 

 eingeschnitten gezahnt bis ganzrandig. Blüte mittelgross ; 

 Sporn bis zweimal so lang als die Kelchanhangsel, stumpf ; 

 Kronblatter hell-blau, verkehrt eiförmig. Völlig steril, nach 

 Beobachtung an Hunderten von Exemplaren wahrend 5 

 Jahre. Diese Hybride wird unter den Eltern kaum ver- 

 geblich gesucht werden". 



Deze beschrijving klopt volkomen met mijn waarnemingen. 

 Ik vond een zeer groot aantal exemplaren van dezen 

 bastaard in de Alblasserwaard tusschen de stamouders. 

 Zoowel de bloemkleur als de bladkleur staat tusschen die 

 der stamouders in. 



Vindplaatsen» 



Herb* Bot»: 



Markelo 1898 G. en V. (ten deele) Prodr. p. 195 als 

 V. stagnina pumila. 



Wijchensche veenen 1897 G. en V. Prodr. p. 195 als 

 V. stagnina pumila, 



Empesche veld onder Brummen 1899 K. A. (de ex. uit 

 Herb. K. A. niet in Prodr. genoemd). 



Herb» Lugd» Bat»: 



Wezepe 1915 V. 



Herb» Kloos: 



Heumen 1922 KL Alblasserwaard P 4, 53, 21 1921, 

 1922, 1923 KI. 



§ 18. VIOLA TRICOLOR L» 



Bij Linnaeus omvatte deze soort al de vormengroepen, 

 die wij kortweg zouden kunnen samenvatten als de groot- 

 bloemige en de kleinbloemige. Jongere schrijvers zijn eerst 

 variëteiten gaan onderscheiden, die daarna, als zelfstandige 

 soorten beschreven, in ondersoorten, variëteiten en vormen 

 zijn gesplitst, waardoor een niet te ontwarren chaos is 



