199 



De plant is meestal eenjarig, maar kan onder bepaalde 

 omstandigheden, bij niet te langdurigen en feilen vorst, * 

 overwinteren. De bloemen zijn vooral in het begin van 

 den bloei iets welriekend. Ik herinner mij, dat wij in mijn 

 jeugd de ervaring hadden, dat gekweekte groote violen 

 in zeer korten tijd tot den kleinbloemigen bovenbeschreven 

 vorm „verbasterden". Wetenschappelijk bewezen is dit 

 echter niet, al lijkt het mij zeer waarschijnUjk, dat de altijd 

 rijkelijk aanwezige kleinbloemige vorm allicht in die richting 

 invloed gehad kan hebben. Becker schrijft mij hierover: 

 „Sie scheinen in Holland diese Form viel zu haben. Ohne 

 Zweifel stammt sie von der V. tricolor hortensis ab [V^. 

 tricolor var. hortensis D. C. Prdr. I (1824) p. 303], die 

 aus Kreuzungen mit V. altaica und lutea (in der Haupt- 

 sache) entstanden ist. Die Pensees können kreuzen mit 

 V. atv, und tricolor ; es treten aber auch Rückschlage auf 

 (wahrscheinlich durch Mendeln dieser Hybride mit V, tric. 

 u. arv.) Die Herkunft dieser Formen lasst sich natürlich 

 nicht sicher bestimmen". 



Wat de echt wilde V. tricolor bij ons betreft, hebben 

 wij dan : 



var. vulgaris Koch. Eenjarig of overblijvend tot 40 (-60) 

 cm. hoog. Bladen meestal ovaal tot lancetvormig, ingesneden, 

 gekarteld. Steunbladen vindeelig, met meestal smalle slippen, 

 de eindslip bijna gaafrandig of soms ± bladachtig en ge- 

 karteld. Bloemkroon min of meer violet tot geel, tweemaal 

 zoo lang als de kelk. 



var. arvensis M u r r. (pr. sp.) Eenjarig of soms tweejarig 

 of overblijvend tot 40 cm. hoog, onvertakt of aan den 

 voet vertakt. Onderste bladen lang gesteeld, de bovenste 

 kort gesteeld, rondachtig tot lancetvormig gekarteld. Steun- 

 bladen vindeelig, de eindslip lancetvormig gaafrandig tot 

 eivormig bladachtig gekarteld, door papillen ruwharig. 

 Bloemen klein, meest geel, met twee schutblaadjes aan den 

 bloemsteel, kelkbladen lancetvormig met duidelijke, ongeveer 



