201 



en dan ook vaak in vruchtbare tuinaarde komen te staan, 

 waar zij bovendien zeer weinig concurrentie van omgevende 

 planten hebben, dan gaan zij zich sterk vegatief ontwik- 

 kelen, en vormen van het begin af aan alleen cleistogame 

 bloemen, of slechts zeer enkele gekleurde bloemen ^). 



Volgens B e c k e r 1. c. p. 70 bloeit V. tricolor in Noord 

 Duitschland op zonnige standplaatsen in het voorjaar groot- 

 bloemig, terwijl zij dan in Juni kleinere, meer arvensis^achtige 

 bloemen ontwikkelt. Omgekeerd kan ook V. arvensis soms 

 grootere bloemen vormen, waarvan dan ook de beide bovenste 

 kroonbladen meer of minder sterk blauw gekleurd worden. 



Waar V. arvensis en V. tricolor beide voorkomen, vindt 

 men vaak alle mogelijke tusschenvormen (bastaarden?). 



Een eigenaardige vorm van V. tricolor var. vulgaris is 

 onze duinvorm f. maritima Schweigg. (pro. var.) = V, Cur- 

 tisii Torsten = V. sabulosa Bor.= V. tricolor var. 

 syrtica Flörke. Zij onderscheidt zich door smallere kroon- 

 bladen, langere spoor en smalle iets vleezige bladen. De 

 bloemkleur is sterk variabel, aan eenzelfde plant zijn de 

 jonge bloemen vaak veel lichter met veel wit en lichtgeel, 

 terwijl de oudere geheel violet worden. Soms komen ook 

 exemplaren voor met geheel gele bloemen, of bloemen met 

 veel blijvend wit en weinig blauw. Zij is vaak overblij- 

 vend en streng tot het duingebied beperkt. 



Vindplaatsen* 



V* tricolor var* hortensis D. C. 



Herb* Bot* : 



De in Prodr. p. 195—196 onder V, tricolor y.. vulgaris 

 genoemde : 



Groningen v. H. (ten deele); Culemborg v. Heyn. (ten 

 deele); Soestdijk 1856 Coll. Nat. (ten deele) ; Ooster be- 

 graafplaats Amsterdam 1868 O. (ten deele); Leiden 18430. ; 

 Haagsche bosch v. H. 



1) In dit verband zij ook herinnerd aan de alpine flora, die zich ken- 

 merkt door groote bloemen en zwakke vegetatieve ontwikkeling. 



